MUSIC

Απαντώντας στη κλήση των ‘London Grammar’

Μπορούν τρεις νέοι από τη Βρετανία να αλλάξουν τα δεδομένα στην pop και να της δώσουν μια πιο συναισθηματική και alternative πλευρά; Φυσικά και ναι…αυτό σκέφτηκαν και η Hannah Reid,ο Dot Major και ο Dan Rothma και το 2009 σχηματίζουν όντας ακόμα στο πανεπιστήμιο τους London Grammar, αρχικά προωθούν τη δουλεία τους σε clubs, ενώ μετέπειτα υπογράφουν συμβόλαιο με τη δισκογραφική Ministry of Sound.

Συνδυάζοντας πετυχημένα στοιχεία της trip hop, dream pop, indie και ηλεκτρονική μουσική, δημιουργούν μουσικά ταξίδια που θυμίζουν ένα πάντρεμα της φωνής των Florence and The Machine (Florence Welch) και της μουσικής των Τhe ΧΧ.

Οι London Grammar έχουν δυνατά στοιχεία  που τους κάνουν να ξεχωρίζουν: τόσο τα γεμάτα συναισθηματικές εκρήξεις φωνητικά της Hanna Reid, (η οποία άνετα σε λίγα χρόνια από τώρα οδηγείται στο πάνθεον των καλύτερων τραγουδιστριών της νέας γενιάς ), ρετρό αισθητική με ηχητικά κύματα σταλμένα από το καινοτόμο σε πολλούς τομείς 1980 –και ποιος δεν το σκέφτηκε αυτό ακούγοντας το εξαιρετικό Non believer.

Ακόμα και η συνοδεία ενός πιάνου και στίχοι όπως: “I’m wasting my young years/It doesn’t matter here/I’m chasing more ideas/It doesn’t matter here” (Wasting my young years) σε πάντα ταιριαστό συγχρονισμό με τις εναλλαγές υψηλών και χαμηλών τόνων στη φωνή της Hanna μας δημιουργούν εύκολα μια σύνδεση με τη ψυχή της μπάντας που κρύβεται τόσο σε νοήματα, όσο και στους μελωδικούς τόνους και στα πιο χαμηλά tempo που πολλές φορές επιλέγουν.

Έχουν σκαρφαλώσει με άνεση στα chats, έχουν αποκτήσει το δικό τους κοινό που έψαχνε μια πνοή στο pop μουσικό τοπίο, ένα περισσότερο ανεξαρτητοποιημένο γκρουπάκι που δεν έχει ανάγκη να συμπεριλάβει πιασάρικα dance/pop κομμάτια για να ανέβει στην εκτίμηση του κόσμου, γιατί πολύ απλά κέρδισαν την εμπιστοσύνη από την αρχή. Το στυλ τους είναι ιδιαίτερο, ακόμα και αν δεν έχουν δώσει ένα πρωτότυπο ή πιο πειραματικό αν θέλετε στοιχείο στη μουσική τους. Όμως, παρόλα αυτά καταφέρνουν και ξεχωρίζουν και μάλιστα με ένα ιδιαίτερα χαμηλό προφίλ καλλιτεχνών, που ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους στη βιομηχανία με σταδιακά βήματα και με όλο και πιο ανοδική πορεία και αυτό είναι αρκετό ειδικά μετά το τελευταίο εξαιρετικό τους album “Truth is a beautiful thing”, ναι, μας είχαν κακομάθει ήδη από το εντυπωσιακό ντεμπούτο “If you wait” και αν περιμένεις τελικά σε ανταμείβουν και με το παραπάνω με την υπέροχη δισκογραφία τους.

Οι London Grammar είχαν προγραμματισμένη εμφάνιση στη χώρα μας στις 31/5/2018 στα πλαίσια του Release Festival, η οποία όμως λίγους μήνες πριν ακυρώθηκε λόγω ασθενείας της Ηanna Reid. Ελπίζουμε σύντομα να τους δούμε σε κάποιο ελληνικό φεστιβάλ με την πρώτη ευκαιρία.

Best of:

  1. Rooting for you
  2. Big Picture
  3. Everyone else
  4. Non Believer
  5. Truth is a beautiful thing
  6. Control
  7. Wasting my young years
  8. Strong
  9. Metal & Dust
  10. Help me lose my mind
  11. Nightcall


Μαίρη Ουρεϊλίδου 

Μαίρη Ουρεϊλίδου

90s-kid-Vol. III, απόφοιτη προσχολικής αγωγής, χρόνιο cinefreak, μεγάλη υποστηρίκτρια του Ralph Fiennes, του Alejandro Amenabar και του Alfred Hitchcock. O κινηματογράφος ήταν ανέκαθεν η δεύτερη φύση της, ενώ δηλώνει τεράστια φαν του Ισπανόφωνου σινεμά, των ταινιών τρόμου και δη των παλιών καλών εποχών του είδους. Ξημεροβραδιάζεται ακούγοντας rock της Ιndie Αlternative μουσικής σκηνής, κυρίως υπό τους ήχους των Muse. Εάν δεν βρίσκεται στα τοπικά σινεμά, της αρέσει να ανακαλύπτει εμπνευσμένα, retro cafe-bars στην πόλη αδειάζοντας τις προμήθειες καφέ τους, να βλέπει θέατρο και να συλλέγει κινηματογραφικό merch.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *