2000s,  CINEMA,  REVIEWS

Malena: Η Femme Fatale του Giuseppe Tornatore – Κριτική Tαινίας

Σκηνοθεσία: Giuseppe Tornatore

«Η ιστορία μιας ένοχης-αθώας ηρωίδας σε μια κοινωνία ενόχων» θα μπορούσε να μετονομαστεί εναλλακτικά η ταινία του Giuseppe Tornatore Malena, ένα φιλμ που αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στα κλισέ και τους καλοχτισμένους ήρωές του, για να καταλήξει να αφήσει μια πλήρη συναισθηματική ικανοποίηση με μια… ανολοκλήρωτη χροιά.

Η βάση της κεντρικής ιδέας του Tornatore παίρνει σάρκα σε οστά σε ένα προσωποποιημένο κοινωνικό «κακό», που υποβόσκει ύπουλα σε μια ήδη αυταρχική κοινωνία «όλων εναντίον όλων» και να καταφέρει να εκδηλωθεί με τον πιο βάναυσο τρόπο, μέσα από το πολεμικό κλίμα της υπάρχουσας ιστορίας. Δεν είναι άλλωστε κρυφό, ότι η εσωτερική «αναρχία» και η ταύτισή της με την εξωτερική επιφανειακή πραγματικότητα κήρυξε τον δικό της πόλεμο στην ανθρωπότητα, για τον οποίο δεν έγραψε ποτέ κανένας ιστορικός σε κανένα ιστορικό βιβλίο, αλλά άφησε μόνος του την «κηλίδα» του στις προσωπικότητες των μετέπειτα γενεών.

Επιστρέφοντας, όμως, στους χαρακτήρες που πλαισιώνουν την Malena, θα έλεγε κανείς ότι αποτελούν αλληλοσυνδεόμενα σημεία αναφοράς του Tornatore για την συναισθηματική κλιμάκωση και τελικά κατάδειξη της αληθινής ηρωίδας του. Γιατί, η Malena δεν θα υπάρξει ποτέ ένας κλασικός τύπος ηρωοποιημένης περσόνα, που μέσα από τις πράξεις της δικαίωσε τον ηθικό κώδικα των εκάστοτε γενεών θεατών που την παρακολουθούν στο μεγάλο πανί. Η Malena αποτελεί την κορυφή μιας πυραμίδας προσώπων, οι πράξεις των οποίων καταρρίπτουν τους ανθρώπινους νόμους και καταλήγουν να αναδείξουν τελικά ηρωίδα μια γυναίκα που το μόνο που δεν ζήτησε ποτέ είναι να πάψει να ζει στην «αμαρτία» και τα λάθη κάθε ανθρώπινου είδους. Ίσως, επειδή η ομορφιά και το κάλλος δεν κρυβόταν ποτέ σε υπερφυσικά είδωλα που ήταν αδύνατον να ενσαρκωθούν επίγεια, αλλά στις καθημερινές ατέλειες και σφάλματα που μας συνιστούν ως ανθρώπους.

Η καλλιέργεια ενός εφηβικού, ερωτικού σκιρτήματος στην άκρως «ιδανική» και ερωτική Σικελία φαντάζει εκ πρώτης όψεως αδύνατη, όταν σε κάθε στενό του δρόμου και κάθε τοίχο του σπιτιού παραμονεύει ένα τέτοιο κακό. Στην πραγματικότητα, όμως, η εχθρικότητα λειτουργεί υποβοηθούμενα και παρότι για έναν έφηβο που ζει σε έναν εναλλασσόμενο κόσμο έκρηξης και πάθους εναντίον καταθλιπτικής ηρεμίας και γαλήνης, δεν είναι εφικτό να γίνει αντιληπτό, στο τέλος της ημέρας, όταν το κακό θα έχει αφήσει τις στάχτες του, το μόνο που θα έχει επιβιώσει είναι το… ανθρώπινο.

Η Malena είναι μια ταινία για τον άνθρωπο στην κοινωνία «απάνθρωπων», που παρότι αδυνατεί να πρωτοτυπήσει σκηνοθετικά και σεναριακά, γνωρίζει τον κατάλληλο τρόπο να χειραγωγήσει το συναίσθημα και να αφήσει άρωμα ενηλικίωσης σε μια ιστορία κοινωνικού προβληματισμού.


Νικόλ Φιλιπποπούλου

Νικόλ Φιλιπποπούλου

90s-kid-Vol. I, φοιτήτρια κτηνιατρικής, περήφανη μητέρα τεσσάρων σκύλων και φανατική της Cate Blanchett. Δηλώνει μια εκ των μεγαλύτερων φαν του David Lynch και του Darren Aronofsky, ενώ συχνά πυκνά της αρέσει να χάνεται στον κόσμο των σουρεαλιστικών ταινιών. Το σινεμά μπήκε από πολύ νωρίς στην ζωή της με την βοήθεια του Tim Burton και, παρά του νεαρού της ηλικίας της, έχει παρακολουθήσει εκατοντάδες ταινίες, με προσωπική συλλογή που ξεπερνάει τις 500++. Εάν ήταν κινηματογραφική ηρωίδα σίγουρα θα ήταν ένας συνδυασμός της Nina Seyrous του Μαύρου Κύκνου και του Κοριτσιού με το Τατουάζ. Στον ελεύθερο της χρόνο εκτός από ταινίες, ακούει μανιωδώς soundtracks και πορώνεται με τη μουσική, συγγράφει κριτικές, ασχολείται με τη φωτογραφία και συλλέγει φωτογραφικό υλικό του Michael Fassbender.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *