BOOKS,  CULTVILLE SPECIALS

Breakfast at Tiffany’s: Από το χαρτί στο πανί

Author: Truman Capote

Ένα από τα πιο γνωστά βιβλία του Aμερικανού συγγραφέα, γραμμένο το 1958. Το μικρό αυτό βιβλίο λοιπόν μιλάει για ένα call girl, μια νεαρή κοπέλα 19 ετών,τη Χόλλυ Γκολάιτλυ  μια αντισυμβατική φιγούρα, η οποία δεν επιδιώκει κανενός είδους δέσμευσης. Ευχαρίστηση της προσφέρει να θαυμάζει τα διαμάντια στο διάσημο κοσμηματοπωλείο Tiffany καθώς παίρνει το πρωινό της μπροστά από τη βιτρίνα του.

Η Χόλλυ γνωρίζει αρκετούς άντρες κατά τη διάρκεια της ζωής της, άντρες που εμπιστεύεται αλλά την πληγώνουν, άντρες που την εγκαταλείπουν, αλλά και της φέρονται με άσχημο τρόπο. Καθοριστική στιγμή στη ζωή της είναι η γνωριμία της με έναν συγγραφέα, νέο ένοικο της πολυκατοικίας όπου μένει, τον οποίο εκείνη θα φωνάζει Fred όπως τον αγαπημένο της αδερφό και είναι ένα από τα πρόσωπα με το οποίο θα έρθει αρκετά κοντά.

Το Breakfast at Tiffany’s είναι ένα βιβλίο που καταφέρνει να σου προσηλώσει την προσοχή σε αυτή την μοναδική γυναίκα με τη λεπτή μέση, το κομψό πρόσωπο και τα λαμπερά μαλλιά, σκιαγραφώντας κάθε της κίνηση, έκφραση και κουβέντα. Η Χόλλυ Γκολάιτλι είναι ένα «αγρίμι» που δεν έχει βρει ακόμα κάποιον να την αποδεσμεύσει από το σκοτεινό παρελθόν της, έχει χιούμορ, είναι δυναμική και δεν θέλει κανείς να την κρατήσει αιχμάλωτη σε κανένα είδος σχέσης. Η μόνη της σταθερή σχέση θα μπορούσε να θεωρηθεί αυτή που έχει με τη γάτα της, την οποία δεν έχει ονομάσει καν, για να μην «δένεται» συναισθηματικά μαζί της. Αλλά όσο πιο πολύ αρνείται κάθε είδους σχέση τόσο πιο πολύ ανάγκη καταβάθος την έχει. Μια προβληματισμένη περσόνα που τριγυρνά σε διάφορες παρέες χωρίς όμως να υπόσχεται τίποτα. Μια «pretty woman» τοποθετημένη στo 1943 που θέλει τόσο πολύ να γνωρίσει και εκείνη τον ίδιο της τον εαυτό στην ουσία.

 

Η ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ

Φυσικά το υπέροχο αυτό βιβλίο μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο το 1961, σε σκηνοθεσία Βlake Edwards και στον διάσημο πρωταγωνιστικό ρόλο την ιέρεια του στυλ και του αιώνιου συμβόλου της ομορφιάς την αξέχαστη Αudrey Hepburn, ενώ στο πλευρό της πρωταγωνίστησε και ο George Peppard.

H ταινία απέσπασε Oscar στην κατηγορία Βest Original Score και Best Original Song για το τραγούδι του Henry Mancini που άφησε εποχή, το Moon River. Θεωρείται ακόμα και σήμερα μια από τις πιο κλασικές ταινίες του Hollywood γράφοντας τη δική της ιστορία ως μια ρομαντική κομεντί με τόσο κομψότητα και τόλμη για τη θεματική της. Ενώ διαφοροποιημένη και κάπως αποστασιοποιημένη από την δραματικότητα και τη σκοτεινή φύση του βιβλίου κινείται περισσότερο προς το είδος του drama/romance.

Kάπου εδώ να πούμε ότι η επιλογή της Hepburn-παρά την αρχική προτίμηση του Capone στην Marilyn Monroe– μόνο δικαιωματική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί καθώς προσέδωσε την απαραίτητη παιδικότητα αλλά ταυτόχρονα τη θηλυκότητα και την επιβλητικότητα ,ενσαρκώνοντας αυτό το χαρακτήρα φορώντας το κλασικό μαύρο φόρεμα και κρατώντας τσιγάρο, σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά posters ταινίας, που αποτέλεσε έμπνευση στην ποπ κουλτούρα.

Εικονικές σκηνές (η σκηνή με τις μάσκες, το κοκτέιλ πάρτυ, το τραγούδι με την κιθάρα), οι απαραίτητες δόσεις ρομαντισμού σε ένα δυστοπικό μέλλον και η μοντέρνα σκηνοθεσία προσέδωσαν χρώμα, νιότη και αισιοδοξία κατατάσσοντας τη σε μια από τις χαρακτηριστικές ταινίες του είδους.

Και αφού διαβάσετε και το βιβλίο και δείτε και τη ταινία θα καταλάβετε ακόμα περισσότερο ποια τελικά ήταν η περιβόητη Χόλλυ Γκολάιτλι, το κορίτσι που υποστήριζε ότι «οι άνθρωποι δεν ανήκουν σε κανέναν, ούτε ακόμα στους ίδιους τους τους εαυτούς», αλλά τελικά σε όλη της τη ζωή είχε ανάγκη από εκείνον τον έναν κάποιον που θα τη βοηθούσε να κάνει ένα βήμα προς την αυτογνωσία της.


Μαίρη Ουρεϊλίδου

Μαίρη Ουρειλιδου

90s-kid-Vol. III, απόφοιτη προσχολικής αγωγής, χρόνιο cinefreak, μεγάλη υποστηρίκτρια του Ralph Fiennes, του Alejandro Amenabar και του Alfred Hitchcock. O κινηματογράφος ήταν ανέκαθεν η δεύτερη φύση της, ενώ δηλώνει τεράστια φαν του Ισπανόφωνου σινεμά, των ταινιών τρόμου και δη των παλιών καλών εποχών του είδους. Ξημεροβραδιάζεται ακούγοντας rock της Ιndie Αlternative μουσικής σκηνής, κυρίως υπό τους ήχους των Muse. Εάν δεν βρίσκεται στα τοπικά σινεμά, της αρέσει να ανακαλύπτει εμπνευσμένα, retro cafe-bars στην πόλη αδειάζοντας τις προμήθειες καφέ τους, να βλέπει θέατρο και να συλλέγει κινηματογραφικό merch.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *