MUSIC

H Mουσική Hysteria των Μuse

Ένα συγκρότημα, μια μεγάλη ιστορία αγάπης που ξεκίνησε κάπου στο 2009 και διατηρείται μέχρι και σήμερα. Οι Μuse δεν είναι απλά από τις μεγαλύτερες μπάντες της σύγχρονης alternative rock μουσικής σκηνής (δηλαδή είναι και από αυτό) αλλά είναι κάτι πολύ παραπάνω: μια αφύπνιση όλων των αισθήσεων.

 Με στοιχεία hard rock, space rock, progressive αλλά και ηλεκτρονικό ταμπεραμέντο, κατάφεραν να γίνουν από τους καλύτερους. Σχηματίστηκαν το 1994, ενώ το 1999 κυκλοφορούν το πρώτο τους άλμπουμ το Showbiz. Σε αυτό το άλμπουμ θα συναντήσουμε αρκετά υποτιμημένα κομμάτια τους όπως: Sunburn, Muscle museum, Uno, Sober, Cave είναι μερικά από αυτά που μπορούμε να ονοματίσουμε. Ένα άλμπουμ που θα μας συστήσει τις συναισθηματικές υψηλές φωνητικές ικανότητες του Matt Bellamy και θα μας δείξει το λυρισμό, τη σκοτεινή πλευρά ανθρώπινων συναισθημάτων και την ιδιαίτερη μουσική σύσταση των Muse.

To 2001 έρχεται ένα πραγματικά κλασικό άλμπουμ τους (μετά το εξαιρετικό ντεμπούτο) Origin Of Symmetry τα τραγούδια που θα ξεχωρίσουμε αρκετά New born, Bliss, Hyper music, Plug in baby, Citizen erased και τόσα άλλα τραγούδια με ψυχή γραμμένα τα περισσότερα από τον Μatt. Ένα άλμπουμ που επηρεάστηκε από την καταγωγή των ειδών του Δαρβίνου, καθώς και μας έκανε να αναρωτιόμαστε από πού προέρχεται η συμμετρία που παρατηρείται στο σύμπαν. Ένα δείγμα καλλιτεχνικής ροκ στα καλύτερα του.

 Το 2003 έρχεται το Absolution (μαζί με το Origin of Symmetry τα δύο αγαπημένα μου άλμπουμ τους). Η θεματική του άλμπουμ περιτριγυρίζεται από ζητήματα θεολογικά και Αποκάλυψης. Τα τραγούδια που ξεχωρίζουν είναι τα Time is running out, Sing for absolution, Stockholm syndrome, Hysteria, Butterflies and hurricanes, Thoughts of a dying atheist. Μία άξια συνέχεια με περισσότερο σκοτεινή λυρική υπόσταση.

Το 2006 έχουμε το Black Holes and Revelations άλμπουμ το οποίο περιείχε και πιο εμπορικά κομμάτια Starlight, Supermassive black hole, αλλά και πιο progressive όπως το λατρεμένο μου Map of the problematique, αλλά και το επηρεασμένο από τη μουσική του Ennio Moriconne Knights of Cydonia.

  Το 2009 θα κάνουν μια στροφή μέσω του The Resistance συνεχίζουν με progressive και space rock ήχο αλλά βάζουν και στοιχεία συμφωνικής ροκ μέσα στο άλμπουμ με τις exogenesis part 1.2.3, το άλμπουμ κινείται και πιο πολύ εμπορικά με τις επιτυχίες Uprising, Undisclosed desires, Resistance, I belong to you.

To 2012 κυκλοφορούν το 2nd Law ένα άλμπουμ περισσότερο ανάλαφρο από αυτά που μας είχαν συνηθίσει. Madness, Follow me, Panic station, Big freeze που θυμίζει U2 σε εποχές “No line on the horizon” είναι κάποιες επιτυχίες του άλμπουμ, ενώ το Ιsolated System παραμένει για εμάς τους μυημένους Musers η πιο ανατριχιαστική στιγμή ολόκληρου του άλμπουμ με την επανάληψη της ατάκας «σε ένα απομακρυσμένο σύστημα η εντροπία μπορεί μόνο να αυξηθεί» να αναρριγά το σώμα μας

Μέχρι ώσπου το 2015 φτάνουμε στο Drones μια δυναμική επιστροφή με ένα άλμπουμ που είναι περισσότερο πολιτικοποιημένο, καταγγελτικό, επαναστατικό και φέρει μηνύματα κατά της ετεροκατεύθυνσης και οχλαγωγίας του ατόμου από το κοινωνικό του περιβάλλον. Ένα άλμπουμ που μας έδειξε ακόμα περισσότερο μέσω της παγκόσμιας περιοδείας τους γιατί θεωρούνται τόσο σημαντικοί.

Μέσα στο 2018 κυκλοφόρησαν κάποια νέα κομμάτια το μέτριο dig down, το χαριτωμένο -με vibes thriller του Michael Jackson Τhought contagion και το πιο light και ποπ Something human. Φαίνεται πως ο Matt Bellamy έχει την όρεξη να αφήσει προς το παρόν την κιθάρα στην άκρη και να πιάσει το πιάνο, όπου του δίνει περισσότερο έμπνευση όπως δήλωσε και να μας χαρίσει πιο ηλεκτρονική χροιά στα τραγούδια του γυρνώντας μας νοητά στα 80s μαζί με την παρέα του. Αυτό γίνεται ακόμα πιο αισθητό και στο νέο τραγούδι τους The dark side με τα ονειρικά synths, την φουτουριστική ατμόσφαιρα του video clip και τα αγαπημένα vocals του Matt Bellamy που μας θυμίζουν ότι ακόμα και αν μεταβάλλονται ηχητικά πάντα τολμούν να μας δίνουν κάτι διαφορετικό από το κάθε εγχείρημά τους.

Μένει λοιπόν να δούμε προς τα πού κινείται αυτή τη φορά η ηχητική εξέλιξη των Muse και θα το μάθουμε συντόμως με την κυκλοφορία του νέου άλμπουμ τους που θα τιτλοφορείται: Simulation Theory και θα κυκλοφορήσει τον προσεχή Νοέμβρη.  Ένα συγκρότημα που έχει κερδίσει πλέον την εμπιστοσύνη μας, με την ενεργοποίηση του νοητού και συναισθηματικού μας κόσμου, που τους ακολουθεί σε όλες τις διαστάσεις του μουσικού τους σύμπαντος.  Ένα κείμενο από μια φανατική muser που ευχαριστεί τις Μούσες που την μύησαν από νωρίς στον υπέροχο κόσμο της εναλλακτικής ροκ μουσικής και της άλλαξαν τη ζωή.


Mαίρη Ουρεϊλίδου

Μαίρη Ουρεϊλίδου

90s-kid-Vol. III, απόφοιτη προσχολικής αγωγής, χρόνιο cinefreak, μεγάλη υποστηρίκτρια του Ralph Fiennes, του Alejandro Amenabar και του Alfred Hitchcock. O κινηματογράφος ήταν ανέκαθεν η δεύτερη φύση της, ενώ δηλώνει τεράστια φαν του Ισπανόφωνου σινεμά, των ταινιών τρόμου και δη των παλιών καλών εποχών του είδους. Ξημεροβραδιάζεται ακούγοντας rock της Ιndie Αlternative μουσικής σκηνής, κυρίως υπό τους ήχους των Muse. Εάν δεν βρίσκεται στα τοπικά σινεμά, της αρέσει να ανακαλύπτει εμπνευσμένα, retro cafe-bars στην πόλη αδειάζοντας τις προμήθειες καφέ τους, να βλέπει θέατρο και να συλλέγει κινηματογραφικό merch.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *