CINEMA

The Power of Cinematography: Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου Μέρος Ι & ΙΙ

Κινηματογράφηση

Σίγουρα το άλφα και το ωμέγα κάθε ταινίας, μιας και εκτός της προσφορά της στη γενικότερη εικόνα κάθε φίλμ είναι η υποτιμημένη εκείνη τέχνη που οι εικόνες της συνθέτουν την οπτική κάθε πλάνου, συνεισφέροντας στη σκηνοθεσία μιας και κάθε κινηματογραφιστής καλείται να αναλάβει χρέη extreme φωτογράφου, αιχμαλωτίζοντας κάθε πλάνο φυσικού είτε τεχνητού φωτός το οποίο καλείται να κοσμήσει κάθε σκηνή εξωτερικού ή εσωτερικού χώρου, πόλης ή φύσης με προϊόντα εφέ, φυσικών φακών ακόμη και σκηνοθετικών tricks.

To CultVille αποφάσισε να ξεκινήσει αυτή τη νέα σειρά αφιερωμάτων (CultVille Specials) γνωστή και ως The Power of Cinematography η Cinematograhy’s Corner ή οποία σκοπό έχει να αποδώσει φόρο τιμής τόσο στη τέχνη της κινηματογραφικής εικόνας και των κινηματογραφιστών, μου αναμφίβολα αποτελούν το δεξί χέρι του σκηνοθέτη αλλά και στην εξέταση πλάνων, χρωμάτων και μοτίβων που συνθέτουν την παραμικρή λεπτομέρεια κάθε κινηματογραφικής σκηνής. Ξεκινώντας με τα δύο τελευταία κεφάλαια των ταινιών Χάρι Πότερ, ονόματι Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου Μέρος Ι (2010) και ΙΙ (2011) και τον Πορτογάλο κινηματογραφιστή τους Eduardo Serra, υποψήφιο για δύο βραβεία Όσκαρ, ας εξετάσουμε τα σκοτεινά και μουντά τοπία της Μεγάλης Βρετανίας που χρησιμοποιήθηκαν στα γυρίσματα της ταινίας και τα οποία έλαβαν μέρος, τόσο στα studios της Leavesden, στην Βρετανική εξοχή καθώς και στο κέντρο του Λονδίνου.

Σχεδόν 8 χρόνια έχουν περάσει από τη κυκλοφορία της προτελευταίας ταινίας Χάρι Πότερ από τον Νοέμβριο του 2010 καθώς και μόλις 7 από τη κυκλοφορία του τελευταίου κεφαλαίου, για ένα franchise που σηματοδότησε μια ολόκληρη γενιά αποτελώντας κεφάλαιο της pop κουλτούρας των 90s μέχρι και σήμερα. Μπορεί η J.K.Rowling να μην επεκτάθηκε στη τέχνη της κινηματογράφησης αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως έδωσε την ανάλογη έμπνευση στον κινηματογραφιστή των The Wings of the Dove και The Girl with the Pearl Earring, Eduardo Serra ο οποίος αναβίωσε με μοναδικό τρόπο τις έντονες σκηνές μάχης, περιπλάνησης και τεταμένης ατμόσφαιρας μέσα από τα βιβλία της, ευθύς αμέσως στο μουντό σκηνικό του κινηματογραφικού του καμβά.

Πλάνα από τον Χάρι Πότερ και τους Κλήρους του Θανάτου Μέρος Ι λοιπόν, και πάμε να ξεκινήσουμε:

Μια πρώτη ματιά στο Υπουργείο Μαγείας και στη press conference του υπουργού μαγείας Rufus Scrimgeour για τον Ημερήσιο Προφήτη και τη κοινότητα των μάγων. Φωτογραφικά flash, λευκές και μπλε αποχρώσεις!
Η Ερμιόνη Γκρέιντζερ της Έμμα Γουάτσον διαβάζει τα τελευταία σοκαριστικά νέα για τους φόνους και αγνοούμενους στην εφημερίδα των μάγων διακατεχόμενη από γκρίζους τόνους.
Έχοντας αποχαιρετήσει τους γονείς τις με τον πιο αναπάντεχο τρόπο σε μια από τις συγκινητικότερες σεκάνς της σειράς, ξεκινά το ταξίδι της προς το άγνωστο.
Ο Λόρδος Βόλντεμορτ και οι Θανατοφάγοι του, σχεδιάζουν την εξόντωση του Χάρι Πότερ στο meeting τους με έδρα το Μέγαρο Μαλφόϊ και την εμφάνιση σκοτεινότερων τόνων.
Το σκηνικό αλλάζει απότομα τροπή με τη πρώτη εναέρια μάχη της ταινίας ανάμεσα στις δυνάμεις του καλού και του κακού. Πίδακες φωτιάς, αστραπές και ξόρκια στο χρωματικό καμβά.
Περισσότερο still και λιγότερο κινηματογραφικό πλάνο, με τη κάμερα του David Yates να εστιάζει στους 3 προβληματισμένους, νεαρούς πρωταγωνιστές ή αλλιώς το ευρέως γνωστό μαγικό trio.
Μια νυχτερινή ματιά στο σκοτεινό και γαμήλιο Burrow.
Από τη Βρετανική εξοχή στη πολυσύχναστη Λεωφόρο Shaftesbury στο κέντρο του Λονδίνου και την εμφάνιση πολιτισμού.
Μια δεύτερη ματιά στο εσωτερικού του Υπουργείου Μαγείας και στο άγαλμα των μη μάγων που κουβαλούν στις πλάτες τους καθαρόαιμους μάγους. Κοινωνικό σχόλιο περί ρατσισμού, υπεροχής και καθαρότητας του αίματος, δε νομίζετε;
Ακόμη μια μουντή ματιά στο άψογα καδραρισμένο Υπουργείο Μαγείας το οποίο γυαλίζει περισσότερο από τα μελαγχολικά πλάνα των προηγούμενων σκηνών.
Το παστέλ, ροζ γραφείο της υφυπουργού μαγείαςμ Ντολόρες Τζέιν Άμπριντζ, άψογα ενσαρκωμένη από τη μοναδική Imelda Staunton.
Οι πρωταγωνιστές τρέπονται σε φυγή με την Emma Watson να αναλαμβάνει το ρόλο της προστασίας τους, εφαρμόζοντας προστατευτικά ξόρκια.
Μια κάποια ηλιαχτίδα φωτός στα βροχερά και μουντά δάση της Μεγάλης Βρετανίας.
Καθαρός αλλά συννεφιασμένος ουρανός με τους πρωταγωνιστές να ξεκινούν το οδοιπορικό τους με μια νότα χρώματος και ζωντάνιας.
Η ψυχολογική τους κατάσταση διαφαίνεται και στις κλιματικές αλλαγές, με την επιστροφή του βροχερού σκηνικού.
Ο Χάρι λίγο πριν ο ήλιος δύσει και δώσει τη σκυτάλη στη νύχτα.
Ο Nick Cave και οι Bad Seeds ηγούνται της σκηνής υπό τους ήχους του κομματιού τους O'Children.
Θα μπορούσε να είναι πίνακας του Bob Ross και όμως είναι το Δάσος του Κοσμήτορα, με την εναλλαγή του χιονισμένου σκηνικού.
"Ίσως θα έπρεπε να μείνουμε εδώ και να γεράσουμε, ήσυχοι" λέει η Ερμιόνη στον Χάρι αφότου έχει διακόψει την ανάγνωση του βιβλίου της, με θέμα τη Ζωή και τα Ψέματα του Άλμπους Ντάμπλντορ.
Αλλαγή του σκηνικού με προορισμό τον Ξενοφίλιο Λάβγκουντ και την αναζήτηση απαντήσεων στο μυστήριο των Κλήρων του Θανάτου.
Η αφήγηση της Ερμιόνης Γκρέιντζερ και η παρεμβολή της ταινίας μικρού μήκους μέσα στην ταινία, για την Ιστορία των Τριών Αδελφών. Η αισθητική του short film παραπέμπει στον Tim Burton από τον οποίο πιθανότατα και φέρει μια νότα έμπνευσης.
Οι Ιστορία των Τριών Αδελφών και Οι Κλήροι του Θανάτου.
Το φινάλε του short film κινουμένων σχεδίων με τον θάνατο στο ηλιοβασίλεμα.
Μια εξωτερική ματιά στη γοτθική αισθητική του Μεγάρου Μαλφόϊ.
Ακόμη μια γρήγορη εναλλαγή του σκηνικού από το Μέγαρο Μαλφόϊ στο Shell Cottage, μια στιγμή πριν το δακρύβρεχτο φινάλε.
Ο Βόλντεμορτ, η καταιγίδα, η διαδοχή του Ραβδιού από Κουφοξυλιά και το πολλά υποσχόμενο φινάλε.

Έχοντας χωρίσει το τελευταίο βιβλίο Χάρι Πότερ, των Κλήρων του Θανάτου σε δύο διαφορετικά μέρη, η παραγωγή της Warner Brothers, ο σκηνοθέτης David Yates και ο κινηματογραφιστής Eduardo Serra μετά από την πρώτη χρονιά του Χάρι και των φίλων του εκτός της σχολής μαγείας Hogwarts, αποφάσίζουν να επιστρέψουν σε εκείνο για το επικό φινάλε. Με τα γεγονότα να αφηγούνται σε πλήρη πολεμική σύρραξη και το σκηνικό να λαμβάνει χώρα εξ ολοκλήρου στη σχολή, η οποία σταδιακά μετατρέπεται σε φρούριο κάνοντας τη δική της επανάσταση, οι συντελεστές μένουν στον ίδιο μουντό και γκρίζο τόνο, συμβαδίζοντας χρωματικά με τη προηγούμενη ταινία αλλά προσθέτοντας ακόμη πιο ευρηματικά, έντονα και σκούρα πλάνα, που αντικατοπτρίζουν την έντονη δραματουργία του δεύτερου και τελευταίου μέρους.

Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου Μέρος ΙΙ και πάμε να συνεχίσουμε:

Μια πρώτη ψυχεδελική ματιά στο Hogwarts, το οποίο έχει αλλάξει ριζοσπαστικά χωρίς να θυμίζει τίποτα από τα πρώιμα χρόνια του Χάρι Πότερ σε αυτό.
Η σκοτεινή και αινιγματική φιγούρα του Άλαν Ρίκμαν ως Σέβερους Σνέιπ, στο ρόλο του διευθυντή της σχολής, αυτή τη φορά.
Μια φωτεινή και ελπιδοφόρα ματιά στο Shell Cottage με το σκεπτόμενο Χάρι Πότερ, λίγο πριν δώσει τέλος σε ότι ξεκίνησε.
Αλλαγή του σκηνικού, με την τράπεζα των μάγων Γκρίνγκοτς και την είσοδο με τη μπαρόκ αισθητική της.
Μια ιπτάμενη πτήση πάνω σε δράκο είναι πάντοτε μια λύση για τον κόσμο του Χάρι Πότερ. Η πανοραμική θέα του Λονδίνου με φόντο τον Τάμεση δίνουν μια νότα υπερβολής στην ήδη μελαγχολική ατμόσφαιρα.
Και πάλι πίσω στο Hogwarts με τους μαθητές σε πλήρη στοίχιση, για μια νυχτερινή ανάκριση και τη απόλυτα καδραρισμένη κάμερα του Eduardo Serra.
Οι Maggie Smith, Julie Walters και Warwick Davis θωρακίζουν το κάστρο με γητέματα λίγο πριν την επικείμενη μάχη του Hogwarts.
Οι θανατοφάγοι του Λόρδου Βολντεμορτ έχουν συσπειρωθεί εξαπολύοντας τα πρώτα ξόρκια, ίσως σε ένα από τα καλύτερα πλάνα της ταινίας.
Τα πρώτα πλάνα καταστροφής, με το φλεγόμενο γήπεδο του Quidditch να κάνει την εμφάνιση του.
Μια δόση ρομάντζο και μια σύντομη αναδρομή στη Κάμαρα με τα Μυστικά δεν θα μπορούσε να σπάσει καλύτερα την τεταμένη ατμόσφαιρα.
Ο Βόλντεμορτ του Ralph Fiennes και η Bellatrix της Ηelena Bonham Carter καταστρέφουν την εναπομείνασα γυάλα προστασίας του κάστρου.
Το φλεγόμενο Hogwarts και η γέφυρα λίγο πριν την απόλυτη καταστροφή.
Το φινάλε ίσως της καλύτερης σεκάνς ολόκληρου του φίλμ με την Αποκάλυψη στο προαύλιο του κάστρου.
Ένα ερειπωμένο Hogwarts κάνει την εμφάνιση του με τη συνοδεία του αργόσυρτου σφυρίγματος του Λόρδου Βόλντεμορτ.
Οι ενοχές, ο πόνος και το αβέβαιο μέλλον του Χάρι ενώ παρατηρεί τη σχολή του να καίγεται.
Η έναρξη της ιστορίας του Πρίγκιψ σε μια δόση χρώματος και ελπίδας πριν τη θλιβερή αποκάλυψη και την απάντηση σε τόσα ερωτήματα.
Ένα σπάνιο αλλά συνάμα κομβικό πλάνο από την Ιστορία του Πρίγκιψ και τον Άλμπους Ντάμπλντορ με τον Σέβερους Σνέιπ στην κορυφή του λόφου απέναντι από το Hogwarts
Οι απαντήσεις στα ερωτήματα έχουν δοθεί και αμέσως μετά η δύσκολη ώρα του αποχαιρετισμού, σε μια έντονη και κοφτή ματιά κινηματογράφησης.
Το Απαγορευμένο Δάσος, ένας πράσινος πίδακας κατάρας και η απόλυτη πράξη αυτοθυσίας.
Άπλετο φως και εναλλαγή του σκηνικού σε μια άλλη διάσταση.
Το χρώμα της μουντής Βρετανικής χαραυγής και το άδειο προαύλιο του Χόγκουαρτς.
Μια απρόβλεπτη επικήδεια ακολουθία λίγο πριν τη τελευταία και ολοκληρωτική φάση της μάχης.
Μια ευρυγώνια ματιά στο προαύλιο και το επικό φινάλε ανάμεσα στο Αγόρι που Επέζησε και τον Άρχων του Σκότους.
Τέλος καλό και ίσως όλα καλά, παρά τις απώλειες, με τον ήλιο να κάνει την δειλή του εμφάνιση μέσα από τα σύννεφα.
Η πλατφόρμα 9 και 3/4, η απόλυτη νοσταλγία, μερικά δάκρυα και το τέλος μια ολόκληρης ζωής από τη παιδική ηλικία μέχρι την απότομη ενηλικίωση τόσο για τους ήρωες μας αλλά και για εμάς.

Αυτή λοιπόν είναι η Δύναμη της Κινηματογράφησης με μια πρώτη ματιά και ένα αφιέρωμα στην εικόνα δύο αγαπημένων ταινιών, βέβαια εκτός του σκηνοθέτη David Yates και του εξαιρετικού κινηματογραφιστή Eduardo Serra του οποίο την Οσκαρική δουλειά αξίζει να απολαύσουμε και στις ταινίες Τα Φτερά της Αγάπης (1997) και Το Κορίτσι με το Μαργαριταρένιο Σκουλαρίκι, ας κλείσουμε αυτή εδώ τη μικρή εκδρομή με ένα από τα εξαιρετικά κομμάτια του Alexandre Desplat που κόσμησαν τις δύο τελευταίες ταινίες.

Χρήστος Ψυχογυιός

90s-kid-Vol. II, σπουδαστής δημοσιογραφίας, ΧαριΠοτερόφιλος, γατόφιλος, μανιακός σινεφίλ και πωρωμένος με την Emma Watson. Του αρέσει να βλέπει ταινίες μέχρι τελικής πτώσεως, να συζητάει για αυτές μέχρι να τις βαρεθεί και να διαβάζει J.K.Rowling πιστεύοντας πως «το Hogwarts είναι το πραγματικό του σπίτι». Δηλώνει μεγάλος φαν του βρετανικού σινεμά και των ταινιών εποχής. Εάν δεν βρίσκεται πίσω από μια οθόνη σκρολάροντας για κινηματογραφικά νέα, θα καταναλώνει αναρίθμητες κούπες καπουτσίνο και τσαγιού χαζεύοντας την βροχή ή θα ανατρέχει στις πλησιέστερες αίθουσες για επαναπροβολές ταινιών. Η μόνη έξοδος διαφυγής από το σινεμά για εκείνον είναι η λογοτεχνία, η μουσική και το θέατρο, ενώ η βιογραφία του θα ήθελε να σκηνοθετηθεί από τον Tim Burton, τον Darren Aronofsky ή τον Mike Leigh.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *