CINEMA,  CULTVILLE SPECIALS

The Power of Cinematography: 25+1 πλάνα της θρυλικής ‘SUSPIRIA’

Έχει χαρακτηριστεί ως μια από τις καλύτερες και πιο αντιπροσωπευτικές ταινίες του είδους, αποτελεί ορόσημο των slasher thrillers της δεκαετίας του 70 και έχει εμπνεύσει πολλούς από τους μεταγενέστερους κινηματογραφιστές ταινιών τρόμου όπως οι Nicholas Winding Refn, Darren Aronofsky και Luca Guadagnino. Φυσικά και αναφερόμαστε στην αιματηρή και θρυλική SUSPIRIA του Dario Argento, η οποία έμελε να λάβει cult διάσταση, να λατρευτεί από το κοινό και τους κριτικούς αρκετά χρόνια μετά τη κυκλοφορία της και να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για το μεταφυσικού είδος τρόμου.

Μια από τις κωρονίδες του Ιταλικού Giallo κινήματος ταινιών και έχοντας ήδη απολαύσει και με το παραπάνω τη Cult διάσταση η Suspiria πέρασε στην κατηγορία των classics και με τη πρόσφατη κυκλοφορία της remake/cover εκδοχής του Luca Guadagnino με πρωταγωνίστριες τις Dakota Johnson, Tilda Swinton και Mia Goth ή οποία δίχασε τόσο το κοινό και τους κριτικούς αλλά δεν δίστασε να δώσει υπόσταση και φόρο τιμής, δανειζόμενη την έμπνευση της original Suspiria.

Εμπνευσμένη από το δοκίμιο του Thomas de Quincey ονόματι Suspiria de Profundis (Sighs from the Depths = Αναστεναγμοί εκ Βαθέων) και φιγουράροντας ως το πρώτο κεφάλαιο της επονομαζόμενης “Τριλογίας των Μητέρων” του Dario Argento, η πορτοκαλοκόκκινη Suspiria, εξιστορεί τo ταξίδι μιας ανυποψίαστης νεαρής μπαλαρίνας από την Αμερική, στη Γερμανία του 1977, όταν αποφασισμένη να καλλιεργήσει τις χορευτικές της ικανότητες, έγινε μέλος της διεθνούς φήμης σχολής χορού, Markos Tanz Akademy. Έπειτα όλα ξεκίνησαν να ανατρέπονται όταν εξαφανίσεις και σκληροί φόνοι ξέσπασαν στη σχολή αφήνοντας να εννοηθεί, πως η ίδια αποτελούσε κρυφή έδρα μιας σύναξης μαγισσών.

Όλα τα υπόλοιπα ανήκουν στον ίδιο το μύθο της Suspiria, εκείνου του 70s b-movie που εξαιτίας της στυλιζαρισμένης κινηματογράφησης και της εφιαλτικής μουσικής των Goblin μας έδωσε το έναυσμα για τη δεύτερη συνεδρία μας, με θέμα τη δύναμη της κινηματογράφησης και της σινεματικής εικόνας που ενέπνευσε, πολλούς μετέπειτα σκηνοθέτες και κινηματογραφιστές.

Για την ώρα βάλτε την διεισδυτική μουσική των Goblin να παίζει στο background και πάμε να ξεκινήσουμε:

Πρώτο πλάνο της Suspiria και της κινηματογράφησης του Luciano Tovoli, με τη Susie Bannion της Jessica Harper να κάνει την άφιξη της στο βροχερό αεροδρόμιο του Μονάχου. Η μουσική των Goblin πάλι, είναι αρκετή για να συμπληρώσει τον καμβά.
Οι πρώτες ροζ, μωβ και πορτοκαλί αποχρώσεις κάνουν την εμφάνιση τους με τη Susie Bannion να βρίσκεται ήδη μέσα στο ταξί για το προορισμό της, ενώ κάτι παράξενο της αποσπά τη προσοχή.
Το πρώτο μπορντό βροχερό πλάνο της Ακαδημία χορού Markos κάνει την εμφάνιση του, και μαζί του και η αρχή του εφιάλτη.
Χρυσές επιγραφές και μπαρόκ αισθητική λίγο πριν η Susie δει μια μπαλαρίνα να εγκαταλείπει τρομοκρατημένη τη σχολή.
Μια γρήγορη ματιά στο εσωτερικό των πολύχρωμων ροζ ταπετσαρίων ενός πανδοχείου με τη Patricia Hingle να έχει εγκαταλείψει έντρομη τη σχολή Markos.
Η Susie Bannion γίνεται το νέο μέλος της σχολής και η Miss Tanner αναλαμβάνει τη καθοδήγηση της, ενώ οι μπλε βελούδινοι τοίχοι κάνουν την εμφάνιση τους.
Κόκκινο του πάθους αλλά και του αίματος που πλημμυρίζει τη παλέτα της Suspiria, ακόμη και στα πιο λεπτομερειακά πλάνα.
Η Susie συζητά με την Olga ενώ εκείνη βάφει τα νύχια της και εμείς απλώς θυμόμαστε το δυσοίωνο μέλλον που είχε η αναβάθμιση του χαρακτήρα της στο remake του Luca Guadagnino.
Μια γρήγορη ματιά στη βασική αίθουσα χορού και στη μοναδική σκηνή μπαλέτου από μια ολόκληρη ταινία, αφιερωμένη στο χορό και τον ΤΡΌΜΟ.
Η νέα χορεύτρια της σχολής δεν αργεί να γίνει και το εξιλαστήριο θύμα με το πρώτο ξόρκι να πέφτει πάνω της.
Ίσως ο πιο πολυσύχναστος και έντονος διάδρομος της σχολής Markos.
Μάγισσες ή καθηγήτριες χορού ? Ποιος ξέρει…..το μόνο σίγουρο είναι πως αυτή η πανοραμική λήψη στο γραφείο της διευθύντριας υποδηλώνει τη σοβαρότητα της σύσκεψης τους.
Κάτι παράξενο συμβαίνει στη σχολή, θορυβώντας τους όλους και μαζί με την καχυποψία των πρωταγωνιστριών, η κινηματογράφηση έχει χτυπήσει κόκκινο.
Μπλέ φίλτρα έτσι για την αλλαγή, ενώ η Sara κάθεται ξύπνια δίπλα στην αποκοιμισμένη Susie.
Ένα από τα λίγα εξωτερικά, μεταμεσονύκτια πλάνα της ταινίας με μερικά κτίρια αρχαιοελληνικής αρχιτεκτονικής, λίγο πριν ακόμη ένα φόνο.
και σαν να μην έφτανε το χρωματικό ντελίριο ο Argento και ο Trivoli μας δίνουν και λίγες πράσινες αποχρώσεις στον εφιάλτη των αναστεναγμών.
Ένα μεταμεσονύκτιο μπάνιο είναι πάντα μια καλή επιλογή, όχι βέβαια όταν βρίσκεσαι στη σχολή χορού Markos.
Η Sara νυχτοπερπατεί σε μπλε αποχρώσεις λίγο πριν τη κορύφωση της αγωνίας.
Ακόμη μια εξαφάνιση και η Susie θορυβείται ψάχνοντας απαντήσεις ίσως στο μοναδικό λευκό και ηλιόλουστο πλάνο της μιαμισάωρης ταινίας.
και πάλι πίσω στη σχολή με τη Susie να ξεφορτώνεται το δηλητήριο ανάμεσα στους πορτοκαλί τοίχους του μπάνιου.
Το μυστήριο έχει αρχίσει να ξετυλίγεται και η Susie βρίσκεται ένα βήμα πριν τα ανακαλύψει όλα. Μια αναλυτική ματιά στις ταπετσαρίες του γραφείου της Μαντάμ Μπλάνκ με απαραίτητη έμφαση στο μπλε μεταλλικό γεράνι.
Μπλέ βελούδο αλά David Lynch με τη Susie να βρίσκεται ήδη μέσα στο κρυφό πέρασμα και τους μυστικούς διαδρόμους της σχολής.
Μαύρες – κίτρινες ταπετσαρίες με χρυσά λουλούδια και δε θέλει πολύ σκέψη για να καταλάβουμε την έμπνευση των συντελεστών για το χαρακτηριστικό ρούχο της Dakota Johnson στην remake εκδοχή της Suspiria.
Αναμέτρηση με την Helena Markos ή αλλιώς τη Μητέρα των Αναστεναγμών (Mother Suspiriorum).
Ένα μαύρο κυρίως πλάνο λίγο πριν το επικό φινάλε, με τη Susie να κάνει μια θεαματική έξοδο από το εσωτερικό της σχολής.
Σεισμοί, πυρκαγιές και δονήσεις με τη Susie να ξυπνά από τον εφιάλτη και τη βροχή να φέρνει τη κάθαρση.

Αγαπημένη giallo ταινία, ξεχωριστής αισθητικής και εμπνευσμένης σκηνοθεσίας που αξίζει να θυμηθεί ή να μάθει κάθε θεατής, με αφορμή τη φετινή κυκλοφορία του αναβαθμισμένου και ξεχωριστού, ομώνυμου remake του Luca Guadagnino. Παρακάτω το εθιστικό θέμα της ροκ μπάντας Goblin από το sountrack της πρωτότυπης SUSPIRIA.


Χρήστος Ψυχογυιός

Χρήστος Ψυχογυιός

90s-kid-Vol. II, σπουδαστής δημοσιογραφίας, ΧαριΠοτερόφιλος, γατόφιλος, μανιακός σινεφίλ και πωρωμένος με την Emma Watson. Του αρέσει να βλέπει ταινίες μέχρι τελικής πτώσεως, να συζητάει για αυτές μέχρι να τις βαρεθεί και να διαβάζει J.K.Rowling πιστεύοντας πως «το Hogwarts είναι το πραγματικό του σπίτι». Δηλώνει μεγάλος φαν του βρετανικού σινεμά και των ταινιών εποχής. Εάν δεν βρίσκεται πίσω από μια οθόνη σκρολάροντας για κινηματογραφικά νέα, θα καταναλώνει αναρίθμητες κούπες καπουτσίνο και τσαγιού χαζεύοντας την βροχή ή θα ανατρέχει στις πλησιέστερες αίθουσες για επαναπροβολές ταινιών. Η μόνη έξοδος διαφυγής από το σινεμά για εκείνον είναι η λογοτεχνία, η μουσική και το θέατρο, ενώ η βιογραφία του θα ήθελε να σκηνοθετηθεί από τον Tim Burton, τον Darren Aronofsky ή τον Mike Leigh.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *