2010s,  CINEMA,  MUSIC,  REVIEWS

The Show Must Go On… / Bohemian Rhapsody (2018) – Review

Σκηνοθεσία: Bryan Singer

27 χρόνια μετά το θάνατο του θρύλου της ροκ Φρέντι Μέρκιουρι, η ταινία για την πολυτάραχη ζωή του έρχεται επιτέλους στο φως μετά από πολλά προβλήματα παραγωγής που καθυστέρησαν την είσοδο της στις κινηματογραφικές αίθουσες. Η ταινία σκηνοθετημένη από τον Μπράιαν Σίνγκερ (Συνήθεις Ύποπτοι, Χ-Μen) είναι μια εκθαμβωτική βιογραφία με το απαραίτητο πάθος και την ένταση σε τέρμα volume να μας εξιστορεί τα πρώτα βήματα του διάσημου τραγουδιστή από την έλευση του στην Αγγλία, μέχρι και το ιστορικό Live Aid το 1985, όπου εύστοχα προβάλλεται 20λεπτη σκηνή από τη συναυλία, που άλλαξε την ιστορία της rock. 

Φυσικά ενδιάμεσα παρακολουθούμε και πρόσωπα τα οποία σημάδεψαν τη ζωή του Φρέντι, η αγάπη του για τη Μέρι Όστιν, η στήριξη του Τζιμ Χάτον, η προδοσία του συνεργάτη του Πολ Πρεντερ, η απομάκρυνσή του από τους Queen και η επανένωσή του μαζί τους λίγο πριν τον επίλογο της ζωής του. Σε αυτό το σημείο να πούμε, ότι η ταινία έχει τροποποιήσει κάποια συμβάντα, με σκοπό τη μεγαλύτερη δραματικότητα ορισμένων σκηνών, στη συγκεκριμένη περίπτωση αφού μιλάμε για μουσική βιογραφία και όχι κάποιο ντοκιμαντέρ αυτή η αλλαγή δεν στερεί κάτι από το τελικό αποτέλεσμα.

Επικεντρωμένη λοιπόν σε ένδοξες στιγμές μιας λαμπερής μουσικής φυσιογνωμίας, η ταινία καταφέρνει να εντυπωσιάσει με τη σκηνοθεσία, την απεικόνιση του τόσο ως καλλιτέχνη, αλλά και ως ανθρώπου που κατάφερνε άνετα με το ταπεραμέντο του να ελκύει τους ανθρώπους. Φιγούρα λιγνή, με μάτια που μαγνητίζουν και φωνή που ήταν ικανή να ξεσηκώνει χιλιάδες άτομα στο άκουσμα της.

Φυσικά, δεν θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε σε αυτό το σημείο το μεγάλο ατού της ταινίας : Ράμι Μάλεκ ανερχόμενο αστέρι στο χώρο της 7ης τέχνης, γνωστός ως πρωταγωνιστής της σειράς Μr Robot, κάτοχος βραβείου Εmmy και πολλά υποσχόμενος νέος ηθοποιός. Δικαιωματικά θα μπορούσε να διεκδικήσει μια υποψηφιότητα για Α’ αντρικό ρόλο, για μια ερμηνεία αρκετά απαιτητική που τον ώθησε να προσλάβει ειδικούς προπονητές κίνησης και ομιλίας με σκοπό να πετύχει την όσο το δυνατόν πιο πιστή προφορά του τραγουδιστή. Ο Μάλεκ εντυπωσιάζει εύκολα και κερδίζει άνετα τις εντυπώσεις με μια ερμηνεία ψυχής, χωρίς να μπαίνει στο «τρυπάκι» να μιμείται φτηνά τον Φρέντι, αλλά με σεβασμό και μελέτη ενός τόσο σπουδαίου performer, καταλήγει να τον πλησιάζει ερμηνευτικά στα μέγιστα επίπεδα

 Εν τέλει η αναμονή άξιζε, το πείραμα αν κρίνουμε από το τελικό αποτέλεσμα πέτυχε, κάνοντας όλους εμάς τους fans να γυρίζουμε πίσω και να νοσταλγούμε εποχές που γέννησαν έναν αστέρα που έμελλε να γίνει θρύλος.

Galileo Figaro…Bismillah λέξεις ασυνάρτητες, φαινομενικά ασύνδετες που ενώνουν τα κομμάτια μιας κινηματογραφικής ραψωδίας τόσο μποέμικης, όσο και η ζωή του μοναδικού, ανεπανάληπτου, γεννημένου να γίνει “όχι απλά ένας rock star, αλλά ένας θρύλος” Φρέντι Μέρκιουρι.


Μαίρη Ουρεϊλίδου

Μαίρη Ουρειλιδου

90s-kid-Vol. III, απόφοιτη προσχολικής αγωγής, χρόνιο cinefreak, μεγάλη υποστηρίκτρια του Ralph Fiennes, του Alejandro Amenabar και του Alfred Hitchcock. O κινηματογράφος ήταν ανέκαθεν η δεύτερη φύση της, ενώ δηλώνει τεράστια φαν του Ισπανόφωνου σινεμά, των ταινιών τρόμου και δη των παλιών καλών εποχών του είδους. Ξημεροβραδιάζεται ακούγοντας rock της Ιndie Αlternative μουσικής σκηνής, κυρίως υπό τους ήχους των Muse. Εάν δεν βρίσκεται στα τοπικά σινεμά, της αρέσει να ανακαλύπτει εμπνευσμένα, retro cafe-bars στην πόλη αδειάζοντας τις προμήθειες καφέ τους, να βλέπει θέατρο και να συλλέγει κινηματογραφικό merch.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *