2010s,  CINEMA,  REVIEWS

Only Lovers Left Alive ή οι Ζωντανοί Νεκροί του Jim Jarmusch – Κριτική Ταινίας

Σκηνοθεσία: Jim Jarmusch

Σε έναν σκοτεινό, μουσικά ηλεκτρισμένο και gothic κόσμο o Jim Jarmusch, ο σκηνοθέτης που «από το τίποτα δημιουργεί ταινία», τοποθετεί δύο κλασικές φιγούρες ηρώων (ένα ζεύγος βαμπίρ) μαζί με την αντισυμβατικότητά τους, να φιλοσοφήσουν ανοιχτά εκμεταλλευόμενοι την πείρα της αέναης ζωής τους. Με τον χρόνο που έχει στη διάθεσή του να μην είναι ούτε περισσότερος αλλά ούτε και λιγότερος από μια αιωνιότητα, το Only lovers left alive αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στην κλασική σεναριακή λιτότητα που εγκαθίδρυσε το κινηματογραφικό σύμπαν του Jarmusch και τις υπαινικτικές καταγγελίες των ηρώων του, δημιουργώντας ένα φιλμ ολοκληρωμένων χαρακτήρων με στίγματα προβληματισμού.

Με άξονα έναν χιλιοϊδωμένο σε μικρή και μεγάλη οθόνη μυθοπλαστικό κόσμο, αυτόν των βρυκολάκων, οι χαρακτήρες του Jarmusch δεν διαψεύδουν τα χαρακτηριστικά τους ζώντας κάθε μέρα της ζωής τους γι’ αυτά και με κάθε τίμημα ˙ πίνουν εθισμένα αίμα, έχουν μεγάλη ταχύτητα και δεν βγαίνουν στο φως της ημέρας. Τα κλισέ αυτά χαρακτηριστικά δεν τους καθιστούν φυσικά λιγότερο ανθρώπινους, αφού, ο τρόπος ζωής τους δεν διαφέρει και πολύ από ενός κοινού θνητού ˙ παθιάζονται με τη μουσική τους, κάνουν έρωτα, αναζητούν την τροφή τους, κερδίζουν χρήματα, διασκεδάζουν σε νυχτερινά στέκια. Για τη γήινη πραγματικότητα, ωστόσο, οι δύο αυτοί ήρωες, όσο ανθρώπινοι κι αν φαίνονται, δεν παύουν να αποτελούν μια άμεση απειλή ως τα «παράσιτα» που απομυζούν το αίμα των κοινών θνητών, τρεφόμενοι από εκείνους για να επιβιώσουν.

Σε πρώτο επίπεδο, το φιλμ περιστρέφεται με υψηλή αισθητική γύρω και την κλασική σεναριακή λιτότητα γύρω από την αντισυμβατικότητα των ηρώων του Jarmusch, εξοικειώνοντας τον θεατή με το μόνο χαρακτηριστικό του έργου που θα μπορούσε να του αποδώσει τον όρο «ταινία τρόμου». Όμως, το Only lovers left alive δεν είναι σε καμία περίπτωση μια «ταινία τρόμου», τουλάχιστον με την στενή έννοια του όρου, καθώς το εμφανές στοιχείο τρόμου δεν είναι εκείνο που διαψεύδει τις προσδοκίες του θεατή ή εμποδίσει την εξέλιξη της υπόθεσης. Αντιθέτως οι δύο βρικόλακες προμοτάρουν την εξέλιξη και βρίσκονται δίπλα στον θεατή με μεγαλύτερη «θέρμη» απ’ ότι θα αναμενόταν.

Στον αντίποδα αυτού, βρίσκονται οι άνθρωποι, τα επονομαζόμενα «ζόμπι» του έργου, που υποβόσκουν στη ζωή των ηρώων κι αποτελούν την αφορμή για τις περισσότερες από τις υπαρξιακές συζητήσεις τους. Ο σκηνοθέτης, οπτικοποιεί με μαεστρία τον σκοτεινό κόσμο των Adam και Eva, παραβλέποντας, ωστόσο, εσκεμμένα να κινηματογραφήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα τους ανθρώπους, παρά μόνο στην τελευταία σεκάνς του έργου. Μέσα, μάλιστα, από τις συζητήσεις του ζευγαριού του, οι υπαινικτικές πινελιές του Jarmusch για το ποιο είναι το αληθινό «κακό» του έργου του, καθίστανται ακόμα σαφέστερες. Είναι άραγε αυτοί που πίνουν το αίμα το πρόβλημα ή μήπως αυτοί που κάνουν πράξη όλη την απληστία, μισαλλοδοξία κι εγωπάθεια καταστρέφοντας την γη στην οποία ζουν; Κι αν όντως οι άνθρωποι είναι οι «κακοί» τότε ο Adam και η Eva, ποιοι πραγματικά είναι; Κρίνοντας από την θέση τους, μάλλον εκπροσωπούν την επιρροή ενός παρελθόντος σε μια σύγχρονη πραγματικότητα, βυθισμένοι στις αδυναμίες τις οποίες αναγνωρίζουν ότι διαθέτουν και παρατηρώντας μαρτυρικά τον κόσμο τους να καταστρέφεται, όχι όμως από τους ίδιους.

Η κοινωνική καταγγελία του Jarmusch, ναι μεν αποτελεί την βάση του έργου, αλλά η ουσία του παραμένει κρυμμένη στην ομορφιά της απλότητας των αντισυμβατικών χαρακτήρων του με την χρωματισμένη, ποιητική τους καθημερινότητα. Με παθιασμένα και σκοτεινά χρώματα, άπλετο black humor και μια Mia Washikowska σε ρόλο καρικατούρας, το Only lovers left alive υπόσχεται μια ηλεκτρισμένη gothic ατμόσφαιρα για ένα dark παραμύθι κοινωνικού και εσωτερικού προβληματισμού, καταφέρνοντας, εν τέλει, να παρασύρει τον θεατή του βαθιά στις κρυφές πτυχές του.


Νικόλ Φιλιπποπούλου

90s-kid-Vol. I, φοιτήτρια κτηνιατρικής, περήφανη μητέρα τεσσάρων σκύλων και φανατική της Cate Blanchett. Δηλώνει μια εκ των μεγαλύτερων φαν του David Lynch και του Darren Aronofsky, ενώ συχνά πυκνά της αρέσει να χάνεται στον κόσμο των σουρεαλιστικών ταινιών. Το σινεμά μπήκε από πολύ νωρίς στην ζωή της με την βοήθεια του Tim Burton και, παρά του νεαρού της ηλικίας της, έχει παρακολουθήσει εκατοντάδες ταινίες, με προσωπική συλλογή που ξεπερνάει τις 500++. Εάν ήταν κινηματογραφική ηρωίδα σίγουρα θα ήταν ένας συνδυασμός της Nina Seyrous του Μαύρου Κύκνου και του Κοριτσιού με το Τατουάζ. Στον ελεύθερο της χρόνο εκτός από ταινίες, ακούει μανιωδώς soundtracks και πορώνεται με τη μουσική, συγγράφει κριτικές, ασχολείται με τη φωτογραφία και συλλέγει φωτογραφικό υλικό του Michael Fassbender.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *