BOOKS

“Ήλιος με δόντια” του Γιάννη Μακριδάκη – Εκδόσεις Εστία

Η δομή του βιβλίου θυμίζει Παύλο Μάτεσι, η γραφή και η συνομιλία με την Ιστορία θυμίζουν Θανάση Βαλτινό και Ρέα Γαλανάκη, η τεκμηρίωση και ο πλούτος της πληροφορίας παραπέμπουν σε Νίκο Θέμελη και Αθηνά Κακούρη. Δεν είναι ούτε βιαστικό ούτε επιπόλαιο αν πούμε ότι ο Γιάννης Μακριδάκης είναι συγγραφέας αυτής της κλάσης.


ΛΩΡΗ ΚΕΖΑ 

Συμφωνώ απόλυτα με την συμπερασματική παράγραφο της Λώρης Κέζα. Τόσο ο τίτλος του βιβλίου αλλά και η ιστορία του Κωνσταντή Χάψα είναι αλησμόνητα. Τον νιώθω σαν να κάθεται δίπλα μου – αλλά στον δικό του χωροχρόνο – να με κοιτάζει να διαβάζω τα «γραψίματα» της ζωής του. Γλυκολαλιές οι αράδες του. Ήρεμα και γαλήνια βιώνει τις δυσκολίες, τις αδικίες, τα σκληρά κι ανάλγητα καμώματα των συν – «ανθρώπων» του.

Δεν έχει καμία σημασία για μένα ο τόπος και ο χρόνος που περνάει τις μέρες του, τα χρόνια του, τη ζωή του. Απλά είναι η δική του «μοναδική» ζωή μέσα σε μια κοινωνία άχρονη τελικά που συνθέτει η ελληνική επαρχία, ανά δεκαετίες, σχεδόν πανομοιότυπα. Χρησιμοποιεί τόση,  μα τόση, τρυφερότητα για να την διηγηθεί, για να τα ξιστορίσει όλα σαν νεράκι, σαν ποίημα, που γεμίζεις με αγάπη για την δική σου ζωή, ακολουθώντας το δικό του τρόπο.

Διδαχή να σ’αγαπήσεις είναι τούτο το βιβλίο. Να σ’αγαπήσεις όπως ο Κωνσταντής αγάπησε τον Κωνσταντή χωρίς ούτε ένα παράπονο! Μοναδικός τρόπος μα την αλήθεια! Χαρισματικός! Όταν ένα βιβλίο σε “συνεπάρει” είναι ευλογημένη διέξοδος!

Τον «Ήλιο με δόντια» το έχω διαβάσει εδώ και καιρό και από τότε δεν το έχω ξεφυλλίσει ξανά ούτε μια φορά. Δεν χρειάζεται, το «κουβαλάω» για να θυμάμαι πως τα παράπονα εμποδίζουν να συμφιλιωθεί κανείς με τον βίο του και να τον αγκαλιάσει όπως του αξίζει.

Ο Μακριδάκης μου θύμισε τον Μάτεση και την Γαλανάκη αλλά άσχετα με τις αναγνωστικές μνήμες ο Κωνσταντής του είναι απλά «έξοχος» και θα τολμούσα να πω «μοναδικός» στην ελληνική πεζογραφία!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *