2010s,  CINEMA,  REVIEWS

Άρωμα από Καλοκαίρι με το Call me by Your Name του Luca Guandagnino – Review

Σκηνοθεσία:Luca Guandagnino

Έχοντας δυναμικό παρελθόν με το I am love και A bigger splash και παραμένοντας στο πλαίσιο των μικρών, καθημερινών, αλλά τόσο έντονων ερωτικών ιστοριών, όπως εκείνος τόσο καλά ξέρει, ο Luca Guandagnino βαδίζει σε μονοπάτια queer cinema, προσκαλώντας τον θεατή όχι να προβληματιστεί, αλλά να «βιώσει». Γι’ ακόμα μια φορά υπό το πρίσμα του καυτού ήλιου και των καταγάλανων νερών της Ιταλίας, ο Guandagnino τοποθετεί τους ήρωές του σε ένα καλοκαιρινό τοπίο, που διεγείρει τις αισθήσεις και πλημμυρίζει την οθόνη συναισθήματα, μόνο και μόνο επειδή τίποτα δεν είναι πιο μαγικό από την απλότητα των μικρών καθημερινών στιγμών που χαρακτηρίζουν τη ζωή των ανθρώπων.

Κεντρικός του ήρωας ο έφηβος Elio (Timothee Chalamet), ο οποίος έρχεται αντιμέτωπος με τους δαίμονες του στην πορεία προς την ενηλικίωση, ενώ σε δεύτερη μοίρα τοποθετεί τον φιλοξενούμενο της οικογένειας Oliver (Armie Hammer), που ενώ φαινομενικά δεν έχει με κάποια εφηβεία ή ενηλικίωση να παλέψει, διακατέχεται από τις δικές του δοκιμασίες και σκέψεις, που τον φέρνουν ιδιαίτερα κοντά με τον Elio. Κι εκεί ξεκινούν όλα!

Ο Luca Guandagnino, δεν συμβιβάζεται με το να δημιουργήσει άλλη μία ταινία κοινωνικοκεντρικής διάστασης ή καταγγελίας απέναντι στην queer κοινότητα, ούτε υποπίπτει σε μια στείρα ψυχογράφηση χαρακτήρων που έχουν τοποθετηθεί στο «στόχαστρο» λόγω της προσωπικής τους ζωής που ξεδιπλώνεται μπροστά στην κάμερα. Αντιθέτως, αναιρεί κάθε είδους ταμπού κι εξωτερικής ματιάς, κατασκευάζοντας δύο ήρωες απόλυτα «συμβατικούς» και καθημερινούς, ακριβώς όπως πρέπει να είναι, και τοποθετώντας την οπτική του γωνία δίπλα στα άτομα αυτά και την σχέση που αναπτύσσουν μεταξύ τους.

Η σχέση του Elio και του Oliver – του Oliver και του Elio – είναι μια κατάσταση που δύσκολα θα μπορούσε να περιγραφεί με λέξεις, αφού ούτε η ταμπέλα «σχέση» την περιγράφει με απόλυτη ακρίβεια. Σε αυτό ακριβώς το σημείο, στέκεται και ο Guandagnino ο οποίος γεμίζει το φιλμ του με ατελείωτες εικόνες, που δεν χρειάζονται λόγια για να αναλυθούν και να γίνουν «εγκεφαλικά» κατανοητές, αλλά μεταδίδουν ένταση, πάθος και μια τεράστια ποικιλία συναισθημάτων, κατευθείαν στοχευμένα στην καρδιά του θεατή. Και το εντυπωσιακότερο όλων είναι ότι η αλληλεπίδραση των δύο αυτών προσώπων θα μπορούσε να τιτλοφορηθεί με μια λιτή και οικεία, για κάθε νέο άνθρωπο, φράση: «ερωτική καλοκαιρινή περιπετειούλα».

Αυτή η τόσο απλή και συνάμα υπερπλήρης φράση, αρκεί όχι μόνο για να περιγραφεί εν συντομία το περιεχόμενο του Call me by your name, αλλά για να αποκαλύψει και τον αυτοσκοπό του φιλμ, που όπως προειπώθηκε, δεν ψυχολογεί αποστασιοποιημένα δύο φιγούρες με προκαθορισμένη δράση, αλλά χρησιμοποιεί συναισθηματικά μέσα για να προβάλλει έναν κοινό πειραματισμό ˙ μια εσωτερική αναζήτηση δύο διαφορετικών ανθρώπων, που βρέθηκε σε έναν κοινό άξονα και καλλιεργήθηκε σε ένα πνεύμα πλήρους αυθορμητισμού, γέλιου κι ευχαρίστησης.

Το Call me by your name, αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στον ενθουσιασμό μιας αισθησιακής τελειότητας μιας πανέμορφης, καλοκαιρινής ιστορίας έως και την θλίψη, την μελαγχολία και τελικά την νοσταλγία αυτών των έντονων συναισθηματικά στιγμών. Ίσως γιατί μετά από αυτό το υπέροχο ταξίδι, ερωτικό και κινηματογραφικό, αυτές οι στιγμές ωθούν, ήρωες και θεατές, να θέλουν να επαναληφθεί.

Trailer:

Call me by your name OST by Sufjan Stevens: Visions of Gideon

Νικόλ Φιλιπποπούλου

90s-kid-Vol. I, φοιτήτρια κτηνιατρικής, περήφανη μητέρα τεσσάρων σκύλων και φανατική της Cate Blanchett. Δηλώνει μια εκ των μεγαλύτερων φαν του David Lynch και του Darren Aronofsky, ενώ συχνά πυκνά της αρέσει να χάνεται στον κόσμο των σουρεαλιστικών ταινιών. Το σινεμά μπήκε από πολύ νωρίς στην ζωή της με την βοήθεια του Tim Burton και, παρά του νεαρού της ηλικίας της, έχει παρακολουθήσει εκατοντάδες ταινίες, με προσωπική συλλογή που ξεπερνάει τις 500++. Εάν ήταν κινηματογραφική ηρωίδα σίγουρα θα ήταν ένας συνδυασμός της Nina Seyrous του Μαύρου Κύκνου και του Κοριτσιού με το Τατουάζ. Στον ελεύθερο της χρόνο εκτός από ταινίες, ακούει μανιωδώς soundtracks και πορώνεται με τη μουσική, συγγράφει κριτικές, ασχολείται με τη φωτογραφία και συλλέγει φωτογραφικό υλικό του Michael Fassbender.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *