CULTVILLE SPECIALS,  SERIES,  TV

Οπτική, Αστοχίες & Επιτεύγματα του 5ου & 6ου Επεισοδίου του 8ου Κύκλου του Game of Thrones

**Προσοχή! Το παρόν κείμενο περιέχει SPOILERS και διαβάζετε με δική σας ευθύνη.**

 

Με την πιο πετυχημένη σειρά όλων των εποχών να καταφθάνει στο τέλος της και το κοινό να την αποδοκιμάζει πλήρως για τις εκβάσεις των αγαπημένων τους ηρώων, η λήξη του Game of Thrones, δεν σηματοδότησε την αρχή της ιστορίας ενός θρυλικού έπους, αλλά ενεργοποίησε διαδικτυακά «φτυάρια», υποβάλλοντας τον εαυτό της σε μια ποικίλου βαθμού κριτική. Με τον θρόνο να έχει αφεθεί στις «στάχτες» του παρελθόντος και τα δύο τελευταία επεισόδια της σειράς να κυριαρχούν ακόμα στο μυαλό του μισού σχεδόν πλανήτη, τα ερωτήματα που αναδύονται πλέον στην ατμόσφαιρα είναι λίγο-πολύ αναμενόμενα: «Τι πήγε λάθος και πού, στα γεγονότα ή τους χαρακτήρες; Αλλά και τι πήγε σωστά από την άλλη, μιας και υπό κινηματογραφικής οπτικής οι γνώμες ποικίλουν σε μεγάλο βαθμό»;

Θυμούμενοι το 5ο επεισόδιο, όταν η Danaerys Targaryen βύθισε στις φλόγες μια ολόκληρη πόλη, υπό τις εντυπωσιακές και σπαρακτικές εικόνες λυρισμού του  Miguel Sapochnik, η επιδεικτική σκληρότητα χρησιμοποιείται ως μέσο για να καταλήξει το GoT στην καρδιά της πολιτικής ιδεολογίας του, μιας ιδεολογίας που έχει ξεκαθαριστεί από την αρχή της σειράς χωρίς καμία απολύτως αμφισβήτηση: «Όλα γίνονται για έναν θρόνο». Ο R.R. Martin, συγγραφέας των μυθιστορημάτων στα οποία βασίστηκε η σειρά, εξέφρασε πολλές φορές εντονότατα την βαθιά αγάπη του για τον J.R.R. Tolkien, τον συγγραφέα του Lord of the rings, ασκώντας του φόρο τιμής άμεσα, ορίζοντας ως πεμπτουσία της πολιτικής του σκέψης ένα «αντικείμενο» τόσο «θνητό» αλλά και τόσο «θεϊκό» ταυτόχρονα κι επηρεάζοντας ολόκληρες μάζες ανθρώπων σε κάθε πτυχή τους. Όπως στο Lord of the rings «όλα συμβαίνουν για ένα δαχτυλίδι» υπό την επίβλεψη ενός πανταχού παρόντα «οφθαλμού», έτσι και στο Game of Thrones, όλοι οι ήρωες υποβάλλονται σε ένα αιματηρό παιχνίδι διεκδίκησης, το οποίο, όσο πλησιάζει στο τέλος του, γίνεται ακόμα πιο… εθιστικό!

Οι David Benioff και D.B. Weiss, σκηνοθέτες του 6ου επεισοδίου της σειράς, τίμησαν με τη σειρά τους ιδιαίτερα την επιρροή αφιερώνοντας μια πληθώρα πλάνων ως σινεφίλ αναφορές στο Lord of the rings του Peter Jackson, με το peak να αποτελεί η πύρινη καταστροφή του θρόνου, έτσι ακριβώς όπως κάηκε το «δαχτυλίδι που κυβερνούσε τους πάντες». Η Danaerys Targaryen θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ο «Smeagol του Σιδερένιου Θρόνου» που κυριεύθηκε από την δύναμη της εξουσίας, του πλήθους και της νοητικής χειραγώγησης των λέξεων. Γιατί η γραμμή που χωρίζει έναν «απελευθερωμένο λαϊκιστή» από έναν τύραννο είναι ιδιαιτέρως λεπτή, όχι επειδή οι δύο αυτές καταστάσεις μοιάζουν μεταξύ τους, αλλά επειδή η εξουσία που κρύβεται πίσω από τον λαϊκισμό, εγωκεντρικά δρώντας, μπορεί να οδηγήσει στον υπερφίαλο εθισμό γι’ ακόμα περισσότερη εξουσία.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, η Danaerys, παρά την βεβιασμένη και υπερπροωθημένη ανάπτυξή της ως «τρελή», αποτέλεσε τη βάση για την ανάδειξη καλλιτεχνικών και κινηματογραφικών προβληματισμών μέσα από τις σινεφίλ αναφορές του 6ου επεισοδίου αλλά κυρίως, μέσα από την επική κι άκρως ποιητική φύση του 5ου επεισοδίου. Αμφιταλαντευόμενος ανάμεσα στο απάνθρωπο στοιχείο και το ανθρώπινο, ο Miguel Sapochnik επικαλέστηκε για αρκετή ώρα το συναίσθημα των θεατών του μέσω απάνθρωπων εικόνων – με τα φλογερά τους χρώματα να κυριαρχούν στο μεγαλύτερο μέρος του επεισοδίου και τις αποχρώσεις του κόκκινου και του πορτοκαλί να έχουν αγγίξει το μέγιστο – αλλά και μέσω της ηθικής ικανοποίησης που έλαβαν με το τέλος της Cersei, μιας χαρακτήρα που γνωρίσαμε από όλες τις οπτικές της, ακόμα και την πιο ανθρώπινή της, για να καταλήξει να τιμωρηθεί όπως της αξίζει ˙ να πεθάνει δηλαδή μέσα στον φόβο και την απόγνωσή της με τον πιο άδοξο και αντι-ηρωικό τρόπο.

Η συναισθηματική, ωστόσο, επίκληση με αυτό τον τόσο αποκρουστικό τρόπο δεν φάνηκε να μπορεί να υπερνικήσει τις απλές και όμορφες νότες ελπίδας του επεισοδίου, με την τελική του σεκάνς να απεικονίζει την Arya Stark να απομακρύνεται με ένα άσπρο άλογο από τις στάχτες της πόλης. Η σκηνή ανθολογίας αυτή, δεν αποσκοπούσε μόνο στην αποδόμηση της βίας, που μόλις είχε προηγηθεί, με έναν τόσο «εύκολο» τρόπο, αλλά σε μια ολοκληρωτική νότα αισιοδοξίας, μέσα από ένα άσπρο – χρώμα της απελευθέρωσης και του πένθους ταυτόχρονα – άλογο να αντικρίζει πρόσωπο με πρόσωπο μια κοπέλα που επέζησε από τις φλόγες, στεκόμενοι πλέον ίσος προς ίσο κι ανταλλάσοντας συναισθήματα.

Κατά την μετάβαση από το 5ο επεισόδιο στο 6ο κι από τον λυρισμό στη σινεφίλ αναφορά στον Άρχοντα των Δακτυλιδιών, πλησιάζουν στην ολοκλήρωσή τους και οι κεντρικοί χαρακτήρες, άλλοτε με πιο ιδανικό κι άλλοτε με πιο εναλλακτικό τρόπο. Σαφέστατα η διδακτική διάθεση του επεισοδίου εμφανίζεται διαρκώς – χαρακτηριστικό παράδειγμα η δημοκρατική αναφορά στο λόγο του Sam – παρότι οι εκβάσεις των χαρακτήρων δεν εξυπηρέτησαν, εν τέλει, αυτή την οπτική, επανερχόμενες στην αρχική θεώρηση του Game of Thrones: «Όλα γίνονται για ένα θρόνο! Και στο παιχνίδι αυτό, όποιος δεν διεκδικεί κατασπαράσσεται»! Έτσι, ο δίκαιος και πιστός στις ηθικές αρχές του Jon Snow, είχε ένα εξίσου άδοξο τέλος στις πολιτικές του βλέψεις, παραμένοντας βέβαια λυτρωμένος στη συνείδησή του γιατί έπραξε, όπως πάντα, το όρθο ˙ ακόμα κι αν αυτό θα σήμαινε την ακλιμάκωτη και βεβιασμένη δολοφονία της Danaerys, από αυτό τον εξαναγκασμένα «ιδανικό» ήρωα. Ίσως, αυτή η βεβαιότητα ότι ο Jon «πάντα θα πράξει το σωστό» αρκούσε, σε αρκετά θεωρητικό επίπεδο, για να δικαιολογηθεί η «αδικαιολόγητη» μετάβαση ενός προβληματισμένου και συγχρόνως ερωτευμένου ανθρώπου, σε δολοφόνο της αγαπημένης του, μόνο και μόνο για να ολοκληρωθεί η προκαθορισμένη πορεία του στη σειρά. Έχοντας προηγηθεί και μια ακόμα ηθικοπλαστική συζήτηση με τον Tyrion Lannister, ενδεχομένως να μην υπήρχε και λόγος να γίνει αναφορά σε μια τεράστια σεναριακή αστοχία στην ανάπτυξη χαρακτήρα, δεδομένου ότι η φλατ αυτή φιγούρα εκπροσωπεί μόνο αξίες και όχι ρεαλιστικό άνθρωπο, από την αρχή μάλιστα της σειράς. Αλλά ενδεχομένως και όχι!

Η έκβαση των υπόλοιπων ηρώων, ενίσχυσε σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό την οπτική της χειραγώγησης που ασκεί η εξουσία, με τον πιο εξελισσόμενο χαρακτήρα της σειράς, Sansa Stark, να ασκεί βέτο στην μοναρχία από τον ίδιο της τον αδερφό, συνεχίζοντας αμείλικτη για την θέση που της αρμόζει ως «Βασίλισσα του Βορρά». Ο Bran Stark, έχοντας αρνηθεί έναν αρχηγικό ρόλο στο 4ο επεισόδιο της σειράς, εν τέλει αποφασίζει ότι θα επιθυμούσε τον ρόλο που του ανατέθηκε, ίσως γιατί ακόμα και αυτός άρχισε να «φλερτάρει» με την ιδέα της εξουσίας, δεδομένων των γνώσεων και των περιπετειών του.

Με άλλα λόγια, κάνεις στο «Παιχνίδι του Στέμματος» δεν έμεινε παραπονεμένος ή έλαβε κάτι λιγότερο από αυτό που του άξιζε, εκτός φυσικά από το πλήρως συμμετέχον στην εξέλιξη της σειράς φανατικό κοινό, που ναι μεν αγανάκτησε με τις βεβιασμένες επιλογές των αγαπημένων του χαρακτήρων, όμως δεν φέρει και μηδαμινή ευθύνη γι’ αυτό, έχοντας εξαντλήσει κάθε λογική και παράλογη θεωρία για την κατάληξη της σειράς. Κι επειδή το Game of Thrones ήταν, πέραν της αδιαμφισβήτητης καλλιτεχνικής φύσης του, μια από τις εμπορικότερες σειρές που υπήρξε ποτέ, δεν θα έπαυε ποτέ να προσπαθεί να φέρει το κοινό του προ εκπλήξεως, ακόμα κι αν αυτό στερούσε λίγη από την καλλιτεχνική «γλύκα» του με τη λήξη της ιστορίας του.

Νικόλ Φιλιπποπούλου

90s-kid-Vol. I, φοιτήτρια κτηνιατρικής, περήφανη μητέρα τεσσάρων σκύλων και φανατική της Cate Blanchett. Δηλώνει μια εκ των μεγαλύτερων φαν του David Lynch και του Darren Aronofsky, ενώ συχνά πυκνά της αρέσει να χάνεται στον κόσμο των σουρεαλιστικών ταινιών. Το σινεμά μπήκε από πολύ νωρίς στην ζωή της με την βοήθεια του Tim Burton και, παρά του νεαρού της ηλικίας της, έχει παρακολουθήσει εκατοντάδες ταινίες, με προσωπική συλλογή που ξεπερνάει τις 500++. Εάν ήταν κινηματογραφική ηρωίδα σίγουρα θα ήταν ένας συνδυασμός της Nina Seyrous του Μαύρου Κύκνου και του Κοριτσιού με το Τατουάζ. Στον ελεύθερο της χρόνο εκτός από ταινίες, ακούει μανιωδώς soundtracks και πορώνεται με τη μουσική, συγγράφει κριτικές, ασχολείται με τη φωτογραφία και συλλέγει φωτογραφικό υλικό του Michael Fassbender.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *