2010s,  CINEMA,  REVIEWS

Joker: Αντι-ήρωας & Επαναστάτης ή Ήρωας & Συμβατικός? – Κριτική Ταινίας

Σκηνοθεσία: Todd Phillips

H στιγμή που ο πολυαναμενόμενος, σκοτεινός Joker θα ξεδιπλώσει το μυστηριώδες παρελθόν του στη μεγάλη οθόνη επιτέλους έφτασε, με τον χαρακτήρα του Todd Phillips να υπόσχεται πιο πολύ ένα ψυχογράφημα του αγαπημένου αντιήρωα της DC, τοποθετημένο στο super hero κόσμο των κόμικ, παρά μια ακόμα ταινία δράσης για τις «καλές» και «κακές» φιγούρες του ανθρώπινου κόσμου.

Τοποθετημένος στο μαύρο και μισάνθρωπο σύμπαν κοινωνικού χάους της DC, γεννιέται ο Joker, ως παράγωγο της βίας και της κοινωνικής ανηθικότητας που εκφράζει τον περίγυρό του, κυνηγώντας, ως καθαρά ανθρώπινο ον, ενσωμάτωση κι αποδοχή. Είναι εκ γενετής «διαφορετικός», σε έναν κόσμο που το διαφορετικό όχι μόνο περιθωριοποιείται, αλλά περιορίζεται με τον πιο σκληρό κι απάνθρωπο τρόπο, υποτάσσοντας το άτομο στους κοινωνικούς κανόνες που τον ορίζουν. Όπως ο Stanley Kubrick στο Κουρδιστό Πορτοκάλι, η εξελικτική διαδικασία για την γένεση αυτού του ψυχικώς διαταραγμένου ατόμου, ακολουθεί μια κυκλική διαδικασία αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον στο οποίο ζει κι αναπτύχθηκε, ωθώντας τον ήρωα να αναρωτηθεί για τη διαφορετικότητά του και να βρει τρόπους να αποβάλλει την «κοινωνική του απόκλιση».

Ωστόσο, ο Todd Phillips, δεν στέκεται ως «αφηγητής» μιας ιστορίας σύγκρουσης του κοινωνικού περιγύρου με τον άνθρωπο Joker και τον «εσωτερικό» εαυτό του, αλλά περικυκλώνει το ψυχογράφημά του με κοινωνικοπολιτικά στοιχεία, καταλήγοντας σε ένα καταγγελτικό φιλμ, που η φιγούρα του Joker ενσαρκώνει το μέσο, ενώ το κοινωνικό υπόβαθρό του, τη ρίζα, το σκελετό και τη σεναριακή έκβαση. Παρότι η ένταξη του background στο εντελώς μισάνθρωπο σύμπαν της DC αποτελεί ένα σημαντικό πυλώνα για να κατανοήσει κανείς την ιδεολογική βάση στην οποία στηρίχθηκε ο Joker κι ενδεχομένως να δικαιολογήσει, εν μέρει, κάποιες εμμονές ή παραδοχές στις οποίες υποπίπτει, ο Todd Phillips (μαζί με τον συνεργάτη του και σεναριογράφο Scott Silver) προτιμούν να προμοτάρουν την επαναστατική ιδεολογία τους με ακόμα μεγαλύτερη φλυαρία κι αμεσότητα στον θεατή, ακόμα κι αν υιοθετούν το ρίσκο να προβάλλουν ένα φιλμ ελαττωμένου ρεαλισμού και πολύ έντονης «δασκαλίστικης διάθεσης» κι απολυτότητας.

Στο πλαίσιο αυτό, βέβαια, οι συνέπειες δημιουργούν ένα παράδοξο που αντικρούεται σε έναν βαθμό με τον ψυχογραφηματικό σκελετό που έχει επιλέξει το φιλμ, αποστασιοποιώντας τον θεατή από τον «άνθρωπο» Joker, και δημιουργώντας μια φορμαλιστικά ψυχολογημένη φιγούρα, απόλυτης ακρίβειας και ορθής δομής, που οπτικοποιεί τα συναισθήματά της αλλά δεν τα εκφράζει ποτέ άμεσα στην καρδιά του κοινού επικαλούμενη την ανθρώπινη φύση της, την οποία μάλιστα η ίδια διεκδικεί με πάθος καθ’ όλη τη διάρκεια του φιλμ. Η μίζερη πραγματικότητά της, γίνεται αυτοσκοπός, ενώ η εξαιρετικής ακρίβειας ανάλυση κι εξέλιξη του χαρακτήρα κατακρημνίζεται μέσα στα κλισέ και τις σεναριακές συμβάσεις που τον περικυκλώνουν.

Ο Joker χορεύει κι ερμηνεύει ταυτόχρονα, γιατί αισθάνεται ότι ζει μέσα στην παράστασή του και μαζί του ο Joaquin Phoenix κινηματογραφείται με ψυχαναγκαστική τελειότητα, με πλήθος κοντινών πλάνων που παραδίδουν στον θεατή τις λεπτομερείς εκφράσεις του αλλά και πιο μακρινά πλάνα, όμορφα μονταρισμένα, που αναδεικνύουν την εντυπωσιακή κινησιολογία του. Σεκάνς γλυκόπικρες, μελαγχολίας, καλλιτεχνικής έκφρασης ή εσωτερικής βιοπάλης για έναν περιθωριοποιημένο και μοναχικό άνθρωπο ˙ αυτό θα μπορούσε να ήταν ο Joker του Todd Phillips, αν δεν προτιμούσε ο ίδιος να ενταχθεί στην μάζα που εξυπηρετεί και να συμβιβαστεί με το να γίνει αρεστός σε κάθε γούστο.

Trailer:

Νικόλ Φιλιπποπούλου

90s-kid-Vol. I, φοιτήτρια κτηνιατρικής, περήφανη μητέρα τεσσάρων σκύλων και φανατική της Cate Blanchett. Δηλώνει μια εκ των μεγαλύτερων φαν του David Lynch και του Darren Aronofsky, ενώ συχνά πυκνά της αρέσει να χάνεται στον κόσμο των σουρεαλιστικών ταινιών. Το σινεμά μπήκε από πολύ νωρίς στην ζωή της με την βοήθεια του Tim Burton και, παρά του νεαρού της ηλικίας της, έχει παρακολουθήσει εκατοντάδες ταινίες, με προσωπική συλλογή που ξεπερνάει τις 500++. Εάν ήταν κινηματογραφική ηρωίδα σίγουρα θα ήταν ένας συνδυασμός της Nina Seyrous του Μαύρου Κύκνου και του Κοριτσιού με το Τατουάζ. Στον ελεύθερο της χρόνο εκτός από ταινίες, ακούει μανιωδώς soundtracks και πορώνεται με τη μουσική, συγγράφει κριτικές, ασχολείται με τη φωτογραφία και συλλέγει φωτογραφικό υλικό του Michael Fassbender.

Ένα σχόλιο

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *