2010s,  CINEMA,  REVIEWS

Πριν Από τα Παράσιτα Ήταν το Burning – Review

Σκηνοθεσία: Lee Chang-dong

Με επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ των Καννών 2018, την ίδια χρονιά που θριάμβευσε και το Shoplifters, και κερδίζοντας άμεσα την εκτίμηση της πλειοψηφίας των κριτικών και του κοινού, το Burning του Lee Chang-dong εμφανίστηκε ως ο «προπομπός» των φετινών Παρασίτων του Bong Joon-ho, χαρίζοντας ένα μοναδικό ποιητικό «ταξίδι» στα κινηματογραφικά είδη μέσα από τους έντονους κοινωνικοπολιτικούς προβληματισμούς του σύγχρονου Ασιατικού σινεμά.

Ο Changdong κινείται άλλοτε αντιπαράλληλα κι άλλοτε πρωτοποριακά στη θεματική του, αφομοιώνοντας πλήρως τις σκέψεις της εποχής του για το όλο κι αυξανόμενο χάσμα ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις της Κορέας, αλλά επεκτείνοντας την ουσία στους ίδιους τους ανθρώπους, τα όνειρα, τις προσδοκίες και τις ανάγκες τους. Ο ήρωάς του Lee Jongsu (Yoo Ahin) δεν εκπροσωπεί μόνο έναν απλό, καθημερινό άνθρωπο παγιδευμένο στις περιορισμένες επιλογές της χαμηλής κοινωνικής του θέσης, αλλά συνιστά ένα ολοκληρωμένο ψυχολογικό προφίλ μιας ηττοπαθούς πλειοψηφίας, που αρνείται πεισματικά να ζητήσει βοήθεια για τα αδιέξοδά της αλλά αφήνει τον εαυτό της έρμαιο των ψυχολογικών ανασφαλειών της, που παρεισφρέουν στη συνείδησή της. Στον αντίποδα του περίπλοκα δομημένου και υπαρξιακά ποιητικού Jongsu, o εύπορος Ben (Steven Yeun), «κυριαρχεί» εντυπωσιακά στην ατμόσφαιρα, χωρίς την παραμικρή προσπάθεια, σαν όλο αυτό το ποιητικό σύμπαν του Burning, να έχει δημιουργηθεί ως φόρος τιμής για τον συγκεκριμένο ήρωα, χαρίζοντάς του εύνοια, τύχη και κύρος.

Παρότι ο Ben, φαινομενικά, αφήνει την εικόνα του «θεάνθρωπου» ήρωα που δεν «αγγίζει» τίποτα την πολυτελή τελειότητα της φύσης του, η ανθρώπινή υπόσταση και των δύο ηρώων ισοπεδώνεται κι εξισώνεται, όταν οι τελευταίοι στέκονται υπηρέτες του φόβου τους, παρακολουθώντας άπραγοι την νεαρή Haemi (Jeon Jongseo) να χορεύει ημίγυμνη στο σούρουπο αναζητώντας την ευτυχία. Οι σουρρεαλιστικές αυτές φιγούρες, παραδίδονται πλήρως στη ζήλεια και τον εγωισμό τους, ως τους μόνους δρόμους προς την επιβίωση, στην πραγματικότητα της εντατικοποίησης κι αυτοματοποίησης, που κάθε συναίσθημα καταπιέζεται και συσσωρεύεται αθροιστικά.  

Ο Changdong πλαισιώνει το αλληγορικό του σύμπαν με πινελιές κινηματογραφικών αναφορών παρμένες από το σινεμά του Antonioni και πειραματίζεται με μεγάλη ευελιξία στον κινηματογραφικό χώρο, κατασκευάζοντας μια συνδυαστική κλιμάκωση που ξεκινά υπαρξιακά και κοινωνικά, συνεχίζει ερωτικά κι αποπλανητικά και καταλήγει σε ένα μυστηριώδες θρίλερ εκδίκησης κι εσωτερικής επανάστασης, λυτρώνοντάς τον κεντρικό ήρωά από τα πάθη του με ποίηση και σινεμά. Οι εικόνες λυρισμού, οι ατέλειωτες σιωπές και η κάμερα που «φλερτάρει» με τα κοντινά πλάνα στα πρόσωπα των χαρακτήρων, μαρτυρώντας με πλήρη εσωτερικότητα τις συναισθηματικές τους εναλλαγές, καθώς το δράμα κορυφώνεται, αρκούν για να αντικαταστήσουν κάθε έννοια λέξεων και διαλόγου μεταξύ τους.

Και όσο το Burning παρασέρνει τους θεατές στον υπνωτιστικό ρυθμό του και την σουρρεαλιστική ιστορία του, οι ήρωές του σημαδεύουν μια ολόκληρη γενιά ρεαλιστικών ανθρώπων που δεν αναζητούν επιβεβαίωση των κοινωνικών προβλημάτων που τους χαρακτηρίζουν, αλλά ταύτιση με χαρακτήρες της 7ης τέχνης που έχουν βεβηλωθεί ψυχικά από την ίδια ιδεολογία που επιβιώνει στην κοινωνία τους δεκαετίες τώρα. Το σύγχρονο Ασιατικό σινεμά έχει αρχίσει πλέον να μιλά ανοιχτά, ξεκάθαρα κι επίμονα και η «φωτιά» που ο ήρωας του Burning ανάβει, μάλλον ήρθε ο καιρός που δεν θα σβήσει.

Trailer: 

Νικόλ Φιλιπποπούλου

90s-kid-Vol. I, φοιτήτρια κτηνιατρικής, περήφανη μητέρα τεσσάρων σκύλων και φανατική της Cate Blanchett. Δηλώνει μια εκ των μεγαλύτερων φαν του David Lynch και του Darren Aronofsky, ενώ συχνά πυκνά της αρέσει να χάνεται στον κόσμο των σουρεαλιστικών ταινιών. Το σινεμά μπήκε από πολύ νωρίς στην ζωή της με την βοήθεια του Tim Burton και, παρά του νεαρού της ηλικίας της, έχει παρακολουθήσει εκατοντάδες ταινίες, με προσωπική συλλογή που ξεπερνάει τις 500++. Εάν ήταν κινηματογραφική ηρωίδα σίγουρα θα ήταν ένας συνδυασμός της Nina Seyrous του Μαύρου Κύκνου και του Κοριτσιού με το Τατουάζ. Στον ελεύθερο της χρόνο εκτός από ταινίες, ακούει μανιωδώς soundtracks και πορώνεται με τη μουσική, συγγράφει κριτικές, ασχολείται με τη φωτογραφία και συλλέγει φωτογραφικό υλικό του Michael Fassbender.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *