2000s,  CINEMA,  CULTVILLE SPECIALS,  REVIEWS

Μίλα της… Γιατί Είσαι Μόνος τού Pedro Almodovar

Σκηνοθεσία: Pedro Almodovar

Ο κιτς, μελοδραματικός και πιο ευαίσθητος σκηνοθέτης που έχει περάσει από τη μεγάλη οθόνη, Pedro Almodovar, υπογράφει στο πρόσωπο των μοναχικών ηρώων του ίσως την πιο προκλητική, αλλά συνάμα ανθρώπινη ταινία που δημιούργησε ποτέ. Παρότι το εύρος της θεματολογίας του Τalk to her και οι culture αναφορές του θα μπορούσαν να αναλυθούν σε δεκάδες σελίδες κι ακόμα να μην τελειώσουν ποτέ, η ουσία είναι μία ˙ σε αυτή την ταινία του Pedro ο θεατής είναι σχεδόν αδύνατον να μην έρθει αντιμέτωπος με την πιο ευαίσθητη πλευρά του εαυτού του.

Στις ιστορίες των τεσσάρων ηρώων του, που άλλοτε συγκλίνουν κι άλλοτε αποκλίνουν, οι χαρακτήρες βιώνουν τη μελοδραματική μοναξιά τους, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, εκφράζοντας την μέσα από την επαγγελματική τους ζωή, τις προσωπικές τους σχέσεις ή το πάθος τους για την τέχνη. Ο Marco παρακολουθεί θέατρο και κλαίει γοερά, καθώς θυμάται τον χαμένο έρωτα που άφησε πίσω, ως ένας έκπτωτος πρωτόπλαστος απ’ τον παράδεισο. Η Lydia δίνει ψυχή και σώμα στην μάχη της με τους ταύρους στην αρένα ˙ μια μάχη πρωτίστως με τον ίδιο της τον εαυτό, που βασανίζεται πολύ περισσότερο από τον ταύρο και τα σωματικά του μαρτύρια. H Alicia διοχετεύει το στείρο οικογενειακό της περιβάλλον στον παθιασμένο κόσμο του χορού και του σινεμά, βρίσκοντας στο πρόσωπο τής καθηγήτριας χορού το απόν, από τη ζωή της, μητρικό πρότυπο. Κι έμεινε ο Begnino ˙ o ήρωας με την τόσο «ιδιαίτερη» σχέση με τη μητέρα του, την οποία φρόντιζε με ψυχαναγκαστική λεπτομέρεια και τρυφερότητα, αυτήν που τώρα εκδηλώνει λάγνα και συναισθηματικά στην εγκεφαλικά νεκρή Alicia. Πόσο δύσκολο είναι άραγε να εκδηλώσει κανείς ένα τόσο απλό συναίσθημα όσο ο έρωτας και πόσο αβάσταχτη μπορεί να γίνει η δύναμή του εφόσον αδυνατεί να εκδηλωθεί;

Σε αυτό το κινηματογραφικό σύμπαν του Almodovar οι ήρωες μιλούν πολύ και δεν ακούν σχεδόν ποτέ ˙ όχι γιατί δεν επιθυμούν να ακούσουν, αλλά γιατί έχουν την ανάγκη να μιλήσουν ˙ να εξωτερικεύσουν αυτά που βαραίνουν τη ζωή τους και τους κατέστησαν μέλη του μελοδράματος που αυτή τη στιγμή βιώνουν. Ο Begnino, ωστόσο, μιλά ακόμα περισσότερο, στο ξερό σώμα της αγαπημένης του που αδυνατεί να τον ακούσει (ίσως γιατί ακόμα και αυτό είναι καλύτερο από την απόλυτη μοναξιά), ζώντας στον δικό του ρομαντικό κόσμο, ως απόβλητο της σύγχρονης μηδενιστικής πραγματικότητας που αγνοεί ακόμα και την ύπαρξή του. Ο Almodovar στέκεται δίπλα στον ταλαιπωρημένο ήρωά του, λιτά όμορφα και ανθρώπινα, χαρίζοντας του λύτρωση, την ίδια στιγμή που το δράμα τον ωθεί στην τιμωρία.

Παρόλα αυτά η ιστορία δεν τελειώνει εκεί και οι μοίρες των δύο απομεινάντων ηρώων συνεχίζουν να περιπλέκονται, στα συντρίμμια του δράματος που αφήνουν πίσω και για το οποίο πάλι κάποια στιγμή θα χρειαστεί να μιλήσουν. Κι έτσι το Talk to her, μέσα από μια χρωματιστή, ποιητική δοκιμασία 2 ωρών, προσκαλεί κάθε θεατή να αισθανθεί έστω για λίγο άνθρωπος, ενώ εγώ, με τη σειρά μου, δέχομαι την δοκιμασία, παίρνω τη σκυτάλη και νιώθω ότι είναι η στιγμή που πρέπει να σας μιλήσω γι’ αυτή την ταινία…

OST by Alberto Iglesias:

Νικόλ Φιλιπποπούλου

90s-kid-Vol. I, φοιτήτρια κτηνιατρικής, περήφανη μητέρα τεσσάρων σκύλων και φανατική της Cate Blanchett. Δηλώνει μια εκ των μεγαλύτερων φαν του David Lynch και του Darren Aronofsky, ενώ συχνά πυκνά της αρέσει να χάνεται στον κόσμο των σουρεαλιστικών ταινιών. Το σινεμά μπήκε από πολύ νωρίς στην ζωή της με την βοήθεια του Tim Burton και, παρά του νεαρού της ηλικίας της, έχει παρακολουθήσει εκατοντάδες ταινίες, με προσωπική συλλογή που ξεπερνάει τις 500++. Εάν ήταν κινηματογραφική ηρωίδα σίγουρα θα ήταν ένας συνδυασμός της Nina Seyrous του Μαύρου Κύκνου και του Κοριτσιού με το Τατουάζ. Στον ελεύθερο της χρόνο εκτός από ταινίες, ακούει μανιωδώς soundtracks και πορώνεται με τη μουσική, συγγράφει κριτικές, ασχολείται με τη φωτογραφία και συλλέγει φωτογραφικό υλικό του Michael Fassbender.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *