BOOKS

H Virginia Woolf Συναντά τον Εαυτό της στο Πρόσωπο της Κυρίας Dalloway – Book Review

Συγγραφέας: Virginia Woolf

Βυθισμένη στην ευαίσθητη ματιά της και καταθέτοντας ψυχή μέσα από τις λέξεις της, το 1925 η Virginia Woolf δημιουργεί την Mrs Dalloway (θεωρείται μέχρι και σήμερα η απάντησή της στο Ulysses του James Joyce) διαθέτοντας ένα 24ωρο αφηγηματικού χρόνου και διεισδύοντας στα άδυτα της βασανισμένης ψυχής των πολλαπλών ηρώων της, μέσα από ένα μαγικό «ταξίδι» στο χωροχρόνο των αναμνήσεών τους.

Ξεκινώντας από την υψηλή κοινωνία του Λονδίνου, η Woolf αποδομεί σταδιακά τις εντυπωσιακές αυτές περσόνες, παρουσιάζοντάς τους πιο ευάλωτους από ποτέ και κρύβοντας, σχεδόν σε κάθε έναν από αυτούς, (άλλοτε περισσότερο κι άλλοτε λιγότερο) πτυχές του δικού της χαρακτήρα ή σκέψεις του ήδη ταλαιπωρημένου μυαλού της. Θα μπορούσε κάλλιστα ο χαρακτήρας του Septimus Warren Smith να αποτελεί το λογοτεχνικό καλούπι μιας Virginia παγιδευμένης στην ταμπέλα τής ασθένειάς της, από φορείς της επιστήμης παθητικά συνυφασμένους με την επαγγελματική τους ζωή, ενώ ταυτόχρονα συναισθηματικά αποστασιοποιημένους από την ανθρώπινη πλευρά του λειτουργήματός που επιτελούν. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι όλοι οι φαινομενικά επιτυχημένοι ήρωες στο έργο της Woolf, γεμίζουν τις σελίδες σκέψεις και συναισθήματα που δεν εξωτερικεύθηκαν ποτέ άμεσα στον ωραιοποιημένο κόσμο του «φαίνεσθαι» στον οποίο ζουν, οδηγώντας σε μια προσωπική ζωή βουτηγμένη στα αδιέξοδα και τις τύψεις ˙ αυτές ενός ανθρώπου που αδυνατεί να επικοινωνήσει με τα αγαπημένα του πρόσωπα αντικαθιστώντας τις λέξεις του με… λουλούδια.

Λουλούδια, λοιπόν ˙ αυτά τα πολύχρωμα πρώην έμβια όντα που χωρίζονται σε πολλές κατηγορίες, με πολλά σχήματα, σχέδια και χρώματα επιδεικνύοντας απροκάλυπτα την φυσική ομορφιά τους. Στο σύμπαν της Woolf, οι ήρωες αγαπούν τα λουλούδια ˙ ίσως για την εντυπωσιακή ειρωνεία τους, πως παρά την αισιόδοξη εικόνα που προβάλουν, παραμένουν ένα κομμάτι νεκρής φύσης, που κάπου εκεί μέσα ο καθένας συναντά ένα κομμάτι του εαυτού του. Και καθώς τα λουλούδια μαραίνονται, οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν ˙ καθώς όλη η «τέλεια» αυτή κοινωνία δοξάζει τα επιτεύγματά της στο «τέλειο» πάρτι της κυρίας Dalloway, η είδηση μιας αυτοκτονίας αρκεί για να επιφέρει το απόλυτο χάος ˙ ένα χάος που προϋπήρχε στην ψυχή «κλειδαμπαρωμένο» στην κοινωνική καταξίωση και τον ρηχό εγωισμό που τη συνοδεύει, λειτουργώντας σαν ένα νήμα που συγκρατεί την ψυχή λίγο πριν τον ολικό κατακερματισμό.

Κι έτσι, η οικοδέσποινα κυρία Dalloway περιφέρεται σαν φάντασμα στα δωμάτια του σπιτιού της ανάμεσα στα υπόλοιπα «φαντάσματα-καλεσμένους» της, βαραίνοντας τον εαυτό της με τον ασφυκτικό κλοιό της αποτυχίας, που είναι πραγματικά αποπνικτικός την στιγμή που γίνεται συνειδητή η ύπαρξή του. Τώρα, πλέον, τα γεγονότα μιας ολόκληρης ζωής αρχίζουν να ενώνονται σαν παζλ ˙ ένας νεανικός έρωτας που εκτονώθηκε μόνο με ένα φιλί, ένας χωρισμός με συναισθήματα που δεν εκδηλώθηκαν ποτέ, πόλεμος, ο αγαπημένος της Richard που της χάριζε λουλούδια κι ένας νεκρός από αυτοκτονία να αναδεικνύεται ως ήρωας, μέσα από αυτό τον λαβύρινθο της δήθεν ευτυχίας.

Η Mrs Dalloway της Woolf είναι μια κραυγή απελπισίας μέσα από σκέψεις συνειρμικά δοσμένες, βυθίζοντας τον αναγνώστη σταδιακά και ύπουλα όλο και πιο βαθιά στην μαύρη τους πραγματικότητα, ακόμα κι αν οι τελευταίες λέξεις της Woolf αφήνουν μια ειρωνεία μεν, αλλά πιο αισιόδοξη νότα δε, στην έκβαση του έντονου αυτού δράματος. Το βιβλίο ολοκληρώνεται κ η φωνή της Virginia Woolf ακόμα ηχεί στο χώρο:

“It is Clarissa, he said.

For there she was”.

Νικόλ Φιλιπποπούλου

90s-kid-Vol. I, φοιτήτρια κτηνιατρικής, περήφανη μητέρα τεσσάρων σκύλων και φανατική της Cate Blanchett. Δηλώνει μια εκ των μεγαλύτερων φαν του David Lynch και του Darren Aronofsky, ενώ συχνά πυκνά της αρέσει να χάνεται στον κόσμο των σουρεαλιστικών ταινιών. Το σινεμά μπήκε από πολύ νωρίς στην ζωή της με την βοήθεια του Tim Burton και, παρά του νεαρού της ηλικίας της, έχει παρακολουθήσει εκατοντάδες ταινίες, με προσωπική συλλογή που ξεπερνάει τις 500++. Εάν ήταν κινηματογραφική ηρωίδα σίγουρα θα ήταν ένας συνδυασμός της Nina Seyrous του Μαύρου Κύκνου και του Κοριτσιού με το Τατουάζ. Στον ελεύθερο της χρόνο εκτός από ταινίες, ακούει μανιωδώς soundtracks και πορώνεται με τη μουσική, συγγράφει κριτικές, ασχολείται με τη φωτογραφία και συλλέγει φωτογραφικό υλικό του Michael Fassbender.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *