SERIES,  TV

Queen’s Gambit: Ένα Απροσδόκητο “Σαχ” του Netflix – Review

Το Γκαμπί της Βασίλισσας, ως συνδημιουργία των Scott Frank (Logan) και Allan Scott (Don’t Look Now), ήρθε δυναμικά τον φετινό και εξίσου τρικυμιώδη για την ανθρωπότητα Οκτώβρη, να ταράξει τα εικονοκλαστικά νερά των σειρών μικρού μήκους και να στρέψει, έστω για λίγο, την προσοχή των επικριτών της πλατφόρμας του εκκωφαντικά αμερικάνικου Netflix, μακριά από την τυφλή προσέγγιση πώς λειτουργεί ως ηχώ των γνωρισμάτων της οικουμενικής αγελοποίησης και υποκουλτούρας, ένοχης για την απώλεια οποιασδήποτε δημιουργικής ανάσας και πρωτοτυπίας.

Πράγματι, ακόμη και οι πιο απαιτητικοί θεατές φαίνεται να κουνούν καταφατικά το κεφάλι στην παραδοχή πώς η σειρά, διάρκεια της οποίας είναι τα 7 μεστά επεισόδια, επιτελεί ένα εξαιρετικά επιθετικό σκακιστικό άνοιγμα, ίδιο με αυτό που προϋπαντεί ο τίτλος της, και διεκδικεί επάξια θέση πλάι σε άλλους δεινούς παίκτες, όπως είναι το γερμανικό και δύσπεπτο Dark καθώς και το βρετανικό, θερμά αγκαλιασμένο και καπνιστό Peaky Blinders.

Πρωταγωνίστρια αυτής της καινοτόμου θεματολογίας που ρίχνει φως στην σκονισμένη γοητεία των στρατηγικών παιχνιδιών, είναι η ιδιαίτερη και εξωκοσμικά όμορφη Anya-Taylor Joy (Split, Τhe Witch), η οποία αποτυπώνει καταλυτικά τον περίπλοκο χαρακτήρα της Elizabeth Harmon με την πιο λεπτεπίλεπτη και αυθεντική μέθοδο, σε σημείο να αψηφά κανείς ότι πρόκειται για ηθοποιία. Η επίπλαστη πλέον πραγματικότητα που μόνο ως επίπλαστη δεν συλλαμβάνεται, σπρώχνει στην κεντρική σκηνή έναν βάναυσα κηλιδωμένο χαρακτήρα που διαλύεται και συντίθεται αλλεπάλληλα σε έναν φρενήρη υπαρξιακό κύκλο αναζήτησης της γαλήνης.

Το εναρκτήριο λάκτισμα πραγματοποιείται, κάπου σφηνωμένο στα 50’s, με την μικρή Beth να στερείται οικογένειας, ύστερα από την εμπλοκή της σε ένα μυστήριο αυτοκινητιστικό δυστύχημα όπου σώζεται εκ θαύματος. Την προστασία της αναλαμβάνει τότε το ορφανοτροφείο Methuen, έως ότου έρθει η στιγμή να υιοθετηθεί από την οικογένεια Wheatley.

Η μικρή, την οποία υποδύεται εξίσου περίτεχνα η Isla Johnston, φαίνεται να έχει χάσει όχι μόνο τη μητέρα της, οι αποφάσεις της οποίας θα χαράξουν τη ζωή της, αλλά και την οποιαδήποτε υποψία συναισθήματος, η επιδίωξη του οποίου θα σταθεί μετέπειτα κομβική. Μέσα στο γκρίζο κτίσμα, οι μέρες διαδέχονται η μία την άλλη, βυθίζοντας την ακόμα περισσότερο στο στραγγαλισμό των αντιδράσεων απέναντι σε μια τραγική απώλεια που θα περίμενε κανείς ότι θα απελευθερωνόταν με ξέφρενη ορμή.

Το κρυσταλλωμένο, ναρκωμένο βλέμμα του νεαρού κοριτσιού, προϊόν όχι μόνο της πραγματικότητας που στα αρχικά στάδια της πλοκής αγνοούμε, αλλά και της χρήσης ηρεμιστικών φαρμάκων που χορηγούνται στα ορφανά προκειμένου να διαχειριστούν τον τρόπο ζωής που πλέον καλούνται να ακολουθήσουν, ραγίζει και πετά τις πρώτες του σπίθες, όταν συναντά μία σκακιέρα στοιβαγμένη στη γωνία ενός γλιτσερού υπογείου και τον κάτοχό της, επιστάτη του ιδρύματος που φιλοξενείται, γερμένο στωικά πάνω σε αυτή.

Αυτό είναι και το σημείο τομής που θα ενεργοποιήσει μια-έως τότε- αναίτια ύπαρξη και θα αποτελέσει τον εύθραυστο σκελετό πάνω στον οποίο θα στηριχθεί ένας επισκιασμένος ψυχισμός. Η πρώτη πατρική φιγούρα του ταλαιπωρημένου άντρα θα γεννήσει τέτοιο πάθος για τη σκακιστική τέχνη, ικανό να συντρέξει αλλά και να κλονίσει όλα τα στάδια/οδούς προς την ενηλικίωση.

Για πρώτη φορά βαστά τα γκέμια των πραγμάτων γύρω της, μέσα από το πρίσμα της ατομικής ιδιοφυίας που διαχέεται σε ό,τι έχει να κάνει με το εξαιρετικά σύνθετο παιχνίδι.

Το αίσθημα της νίκης είναι γλυκό και παυσίπονο, ίσως πιο δυνατό και από τα χαρακτηριστικά πράσινα χάπια που γνώρισε ήδη από την προεφηβεία ˙ αυτό είναι και που θα κυνηγήσει, με κάθε κόστος, προκειμένου να καλύψει τα κενά παντός είδους που γιγαντώνονται κλιμακωτά. Οι καταχρήσεις που εισάγονται σε διάφορα ηλικιακά στάδια και από κομβικά πρόσωπα της πλοκής, όπως είναι η θετή της μητέρα με την οποία θα δεθεί ανέλπιστα, επιφέρουν την πολυπόθητη-προσωρινή λύτρωση.

Χρήματα, ακριβά ρούχα, αλκοόλ, σεξ, τσιγάρα και ηρεμιστικά θα αποτελέσουν σκοτεινό καταφύγιο από αυτές ακριβώς τις συναισθηματικές τρύπες. Άσπρα ή μαύρα είναι άλλωστε τα πιόνια στο παιχνίδι όπως και τα βήματα πάνω στη σκακιέρα. Φωτεινή ή σκοτεινή είναι και η ζωή της Beth Harmon που ηδονίζεται με το να βιώνει τα πάντα σε εσχατολογικό σημείο, με το να κινείται στα άκρα της ανυπαρξίας και της υπερύπαρξης.

Η επιδιώξη της ψευδολήθης θα κριθεί απαραίτητη τουλάχιστον δύο από τις τρείς φορές που θα κληθεί να αντιμετωπίσει τον μεγαλύτερο της αντίπαλο και δαίμονα, τον Ρώσο σκακιστή Vasily Borgov (Marcin Dorocinski), πρεσβευτή όλων όσων η ζωή της υφάρπαξε. Τρεις σκακιστικές μάχες θα δομήσουν την πλοκή και θα αποτελέσουν τους άξονες στους οποίους θα ακροβατήσει η ίδια με κίνδυνο να πέσει αιώνια στο κενό. Η ροπή της προς το σκοτάδι που αποτέλεσε την πρώτη της πλαστή οικογένεια, θα πρέπει να αφανισθεί και στη θέση της να τοποθετηθεί η ώθηση της προς το φως, από τα άτομα της ζωής της, τα οποία εν αγνοία της, της χαρίζουν όλα όσα στερήθηκε και αναζητά στα λάθος μέρη, με το λάθος τρόπο. Για να κερδηθεί η μάχη άλλωστε και να παραμείνει η βασίλισσα σώα, η επιλογή των λευκών πιονιών κρίνεται κάτι παραπάνω από θεμιτή.

Η πολυσυζητημένη σειρά του Netflix , εξοπλισμένη ταυτόχρονα με αυτή τη βαθιά ψυχογράφηση μιας ζοφερής ύπαρξης, αλλά και με μια άρτια αισθητική που αποτυπώνει πολλές εκφάνσεις πολιτισμού και κοινωνικής χροιάς, καλύπτοντας το διάστημα 1950-1960, είτε αυτό αφορά την αρχιτεκτονική, την μόδα και την διακόσμηση, είτε την θέση της γυναίκας και την αντιμετώπιση της όταν ασχολείται με δραστηριότητες αρρενωπής απόχρωσης, καταφέρνει, με το που πέσουν οι τίτλοι τέλους, να επιτρέψει την ανάσα φρεσκάδας, για την απουσία της οποίας κατηγορείται η πλατφόρμα-τις περισσότερες φορές δικαίως- και με το παραπάνω. Ειδικότερα σε μία περίοδο που ο θεατής περνά αρκετές ώρες κλεισμένος στο σπίτι, ένα θέαμα τέτοιας υπόστασης προσφέρει, παρά το φαινομενικό του σκοτάδι, την απαραίτητη και όχι και τόσο εύκολα επιτεύξιμη νότα αισιοδοξίας και ελπίδας. Το Γκαμπί της Βασίλισσας κάνει και θα συνεχίσει να κάνει απ’ ό,τι φαίνεται, για πολύ καιρό ακόμα, “Mατ” στην καρδιά αυτού που θα επιλέξει να ξεκινήσει την παρτίδα του.

Trailer:

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *